thumb|Grób Wiktora Dobrzańskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Wiktor Zenon Antoni Dobrzański ps. „Wład”, „Władek” (ur. 12 września 1906 w Kołomyi, zm. 27 sierpniaOlgierd Cumft i Hubert Kazimierz Kujawa podali, że zginął 25 sierpnia 1944. 1944 w Warszawie) – kapitan obserwator balonowy Wojska Polskiego, powstaniec warszawski, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys Studiował na politechnice po uzyskaniu świadectwa dojrzałości, a następnie postanowił poświęcić się służbie wojskowej. W okresie od września 1925 do sierpnia 1929 był słuchaczem Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. 15 sierpnia 1929 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1929 i 255. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a Minister Spraw Wojskowych wcielił do 27 pułku piechoty w Częstochowie, w którym dowodził plutonem oraz pełnił obowiązki dowódcy kompanii. Od 1 czerwca 1931 był słuchaczem ośmiomiesięcznego kursu aplikacyjnego obserwatorów balonowych przy 1 batalionie balonowym w ToruniuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 255.. Z dniem 15 kwietnia 1932 został przeniesiony do korpusu oficerów aeronautycznych z równoczesnym przydziałem do 1 batalionu balonowego w ToruniuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 410.. Później pełnił służbę w 1 pułku lotniczym w Warszawie, a w 1939 w 2 batalionie balonowym w Legionowie. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 1. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych. W 1937, po utworzeniu korpusu oficerów lotnictwa, został zaliczony do grupy liniowej. W marcu 1939 będąc oficerem Kierownictwa Wojskowej Służby Meteorologicznej w Warszawie przebywał na kursie.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 walczył w obronie Warszawy i został ciężko rannyW kampanii wrześniowej nie mógł pełnić funkcji dowódcy oddziału meteorologicznego w 1 Pułku Lotniczym, ponieważ ten oddział, w sierpniu 1939, po zakończeniu mobilizacji, został rozformowany. Pozostała jedynie Baza Lotnicza Nr 1.. Podczas okupacji niemieckiej działał w konspiracji – był kierownikiem referatu meteorologicznego powstałego Wydziału Lotnictwa Komendy Głównej Armii KrajowejNa stronie internetowej „Vademecum Powstania Warszawskiego” zamieszczono informację, że referatem meto kierował w Bazie Lotniczej „Łużyce”.. Jego zasługą stało się zorganizowanie w całym kraju sieci posterunków meteorologicznychPierwszy utworzono 1941 w Warszawie, a następne w Krakowie, Zakopanem, Poznaniu, Gdyni, Lublinie, Wilnie i Lwowie.. Podczas podróży po kraju przebierał się w mundur majora niemieckich wojsk kolejowych oraz używał dokumentów głównego inspektora wojskowego Deutsche Ostbahn. Przewoził również broń ze Lwowa do Warszawy, a podczas jednej z takich wypraw w końcu 1943 został aresztowany we Lwowie, ale wykupiony z więzienia.
W powstaniu warszawskim był początkowo zastępcą kpt. Tadeusza MajcherczykaDowódca 1 kompanii batalionu im. Waleriana Łukasińskiego i dowódca reduty Bank Polski przy ul. Bielańskiej., a od 14 sierpnia stał na czele komisji odbioru zrzutów i od 16 sierpnia kierownikiem referatu lotnictwa w dowództwie Grupy „Północ”. Dowodził 15 sierpnia ugaszeniem pożaru budynku przy ul. Miodowej 26. Od 18 sierpnia oficer operacyjny i zastępca Tadeusza Majcherczyka, dowódcy batalionu AK „Chrobry I”Olgierd Cumft i Hubert Kazimierz Kujawa podają, był to Batalion AK im. Waleriana Łukasińskiego.. Walczył w rejonie Starego Miasta, Arsenału, Pasażu Simonsa. Zginął 27 sierpnia w wieżyczce pasażu Simonsa od kuli niemieckiego snajpera. Pochowany na Powązkach Wojskowych w Warszawie (kwatera B 8 rz. 6 m. 19)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti MilitariRozkaz dowódcy AK z dnia 9 września 1944 w: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 4. Kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari – Powstanie Warszawskie. Opracował Andrzej Krzysztof Kunert, Dom Wydawniczy „Bellona”, Warszawa 1997. . Krzyż Walecznych (18 sierpnia 1944)
Przypisy
Bibliografia Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 244, 747 Olgierd Cumft i Hubert Kazimierz Kujawa, Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1989, wyd. I, , s. 172
Wiktor Zenon Dobrzański na Wirtualnym Murze Pamięci Muzeum Powstania Warszawskiego
Kategoria:Kapitanowie lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Kierownicy Referatów Wydziałów Komendy Głównej AK Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie Wojsk Balonowych (Aeronautycznych) II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Polegli w powstaniu warszawskim Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Kołomyi Kategoria:Ludzie związani z Legionowem Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Oficerowie 27 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Lotniczego