mały|200x200px|Półwysep Synaj widziany z kosmosu thumb|200px|Sarabit al-Chadim – stare wyrobisko turkusu thumb|200px|Góra Synaj utożsamiana z górą, gdzie Bóg Jahwe przekazał Mojżeszowi Dekalog thumb|200px|Zamek krzyżowców z 1115 roku na Wyspie Faraona thumb|200px|Klasztor Świętej Katarzyny, gdzie odkryto Kodeks Synajski thumb|200px|Jedna z plaż w Szarm el-Szejk thumb|200px|Blue Hole k. Dahab – morska studnia o głębokości 102 m i średnicy 60 m thumb|200px|Kompleks w Taba Heights na południe od Taby thumb|200px|Wejście do Kolorowego Kanionu thumb|200px|Beduin na Synaju thumb|200px|Pustkowie Sin thumb|200px|Egipsko-izraelskie Przejście graniczne Taba thumb|200px|Wąż na skalistym pustkowiu Synaju thumb|200px|Barakuda w Morzu Czerwonym Synaj Południowy (arab. جنوب سيناء , trl. Janūb Sīnā’, trb. Dżanub Sina) – prowincja gubernatorska (muhafaza) w azjatyckiej części Egiptu. Obejmuje południową część Półwyspu Synaj. Stolicą administracyjną jest At-Tur, natomiast największym miastem jest kurort Szarm el-Szejk. Zajmuje powierzchnię 31 272 km².
Według spisu powszechnego w listopadzie 2006 roku populacja muhafazy liczyła 150 088 mieszkańców, natomiast według szacunków 1 stycznia 2015 roku zamieszkiwało ją 167 426 osób – najmniej z wszystkich egipskich muhafaz.
Muhafaza Synaj Południowy składa się z 5 okręgów, 8 miast (At-Tur, Szarm el-Szejk, Abu Zanima, Abu Rudajs, Nuwajbi, Dahab, Święta Katarzyna i Ras Sudr), 8 miejscowości i 81 innych osad i wsi.
Gospodarka Główną gałęzią gospodarki muhafazy jest turystyka. W mniejszym stopniu wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego w zachodniej części muhafazy, nad Zatoką Sueską.
Turystyka Synaj Południowy to przede wszystkim region turystyczny, składający się z ośrodków wypoczynkowych, kurortów – miast i miejscowości – leżących głównie na zachodnim brzegu Zatoki Akaba, a także kilku zlokalizowanych na wschodnim brzegu Zatoki Sueskiej. Region ten to główna część Riwiery Morza Czerwonego. Panują tu korzystne warunki klimatyczne, kiedy przez cały rok świeci słońce (w najchłodniejszym miesiącu – lutym temperatura powietrza w dzień wynosi ok. 25 °C, a wody w morzu ok. 22 °C, w najcieplejszym miesiącu – sierpniu – temperatura powietrza wynosi od 35 do 40 °C, a wody powyżej do ponad 35 °C), jednak niska wilgotność powietrza (ok. 4%) pozwala na znoszenie takich temperatur. Opady deszczu należą tu do niezwykłej rzadkości, suche i ciepłe powietrze jest we wszystkich porach roku. Woda morska jest niezwykle czysta i przeźroczysta. Widoczność w morzu osiąga 30 m i można się w nim kąpać przez cały rok. Z tego powodu gospodarka turystyczno-sportowo-krajoznawcza działa tu przez cały rok. Przy wybrzeżu spoczywa ponad 50 wraków statków, które są atrakcją dla nurków.
Są tutaj setki raf koralowych dostępnych zarówno dla początkujących i doświadczonych nurków, jak również dla uprawiających snorkeling. Rafy te z przepiękną fauną i florą, są dostępne zarówno z brzegu oraz z łodzi; miejsca te są na ogół oznakowane bojami. Wysokie góry nad Zatoką Akaba schodzą 1800 m w głąb morza. Zatoka Sueska jest natomiast stosunkowo płytka (100 m), ale również w południowej części – jest pełna raf koralowych.
Synaj Południowy posiada 610 km wybrzeża morskiego.
Transport Na terenie muhafazy istnieje 1650 km dróg utwardzonych (asfaltowych). Najważniejsze z nich to droga nr 34 (Suez – Szarm el-Szejk), nr 35 (Szarm el-Szejk – Taba), nr 37 (Wadi Fejran – Święta Katarzyna), nr 36 (Święta Katarzyna – Ain Hudra), nr 37 (Nuwajbi – Ras an Nakb), nr 312 (Asl – Al-Dżaranda), nr 33 (Ras Sidr – Sadr al-Hiltan), nr 32 (Sinn Biszr – Przełęcz Mitla).
Porty lotnicze Port lotniczy Szarm el-Szejk – największe lotnisko międzynarodowe na półwyspie Synaj; po ostatniej rozbudowie terminalu stało się nowoczesne i komfortowe, obsługuje ruch wewnątrzkrajowy oraz europejski (w tym kilka lotów czarterowych z Polski) i bliskowschodni. Port lotniczy Taba – obsługuje tanie linie lotnicze. Port lotniczy At-Tur – obsługuje głównie służby rządowe, gubernatorskie oraz dyplomatyczne. Port lotniczy Święta Katarzyna – obsługuje głównie służby gubernatorskie; w pobliżu góry Synaj. Port lotniczy Abu Rudajs – lokalny port lotniczy, obsługuje głównie służby firm naftowych.
Przejścia graniczne Przejście graniczne Taba – międzynarodowe całodobowe egipsko-izraelskie drogowe przejście graniczne, położone w Tabie, otwarte w 1982 roku i przeznaczone dla ruchu osobowego oraz towarowego. Przejście graniczne Netafim – to obecnie nieczynne izraelsko-egipskie drogowe przejście graniczne położone w południowej części pustyni Negew, w odległości około 12 km na północ od Taby i Ejlatu.
Przyroda Na terenie muhafazy rośnie ponad 65% gatunków roślin skatalogowanych na terenie całego kraju oraz 32 gatunki zwierząt nie występujących nigdzie indziej na świecie, m.in. niektóre odmiany hien i koziorożców.
W ciepłych wodach morskich występują koralowce, ponad 250 różnych raf koralowych (m.in. Great Brain – jeden z największych koralowców na świecie), namorzyny (jedne z najbardziej wysuniętych na północ na świecie), żyje tu ponad 1000 gatunków ryb, m.in. ryby pelagiczne, delfiny, żółwie morskie, rekiny wielorybie, karanksy i barakudy.
Ponad 30% powierzchni muhafazy stanowią rezerwaty przyrody i parki narodowe. Na terenie muhafazy ulokowany jest Park Narodowy Ras Muhammad, Park Narodowy Świętej Katarzyny oraz 3 rezerwaty przyrody: Rezerwat Taba, Rezerwat Nabk, Rezerwat Abu Dżallum.
Beduini Plemię Teren zamieszkania (część muhafazy) Najważniejsze miejscowości (osady)Al Eiqeatpółnocno-zachodnia, nad Zatoką SueskąAbu Zanima, Wadi el-RamlaAwarma (Sawalha)środkowo-zachodnia, nad Zatoką SueskąAbu Rudejs, Wadi SedraAwlad Said (Sawalha)południowo-zachodnia, nad Zatoką SueskąAt-Tur, El Wadi Village, Wadi Fejran, Święta KatarzynaBadarapółnocno-środkowa i centralna –GebajlacentralnaWadi Arbain, El Szejk AwadHawaitatpółnocno-zachodnia –Kurasza (Sawalha)środkowo-zachodnia, nad Zatoką SueskąWadi Fejran (częściowo)Lahewaitpółnocno-wschodniaBear SzeirMuzejnapołudniowa, południowo-wschodnia, nad zatoką AkabaEl Rowisat (k. Szarm el-Szejk), Dahab, Nuwajbi (południowa cz.), Nuwejmas, Wadi Saal, Wadi Kid, Khriza, Wadi Mandar
Przypisy
Bibliografia Richardson D., Jacobs D., Egipt, .
Linki zewnętrzne