Liga 1 (ze względów sponsorskich Liga 1 Te Apuesto) – najwyższa klasa rozgrywkowa piłki nożnej mężczyzn w Peru. Występuje w niej dziewiętnaście klubów, z których najlepszy zostaje mistrzem Peru.
Rozgrywki są toczone systemem ligowo-pucharowym. Roczny sezon jest podzielony na wiosenną (Apertura) i jesienną (Clausura) fazę. Zespoły, które zajęły pierwsze miejsce w tabelach faz Apertura i Clausura, a także drużyny z miejsc 1–2 sumarycznej tabeli Apertury i Clausury spotykają się na koniec roku w fazie play-off, której zwycięzca zdobywa tytuł mistrzowski. Co roku trzy najsłabsze zespoły z sumarycznej tabeli Apertury i Clausury spadają do drugiej ligi. Mistrz i wicemistrz Peru, a także dwie najlepsze drużyny z sumarycznej tabeli Apertury i Clausury kwalifikują się do rozgrywek Copa Libertadores, zaś cztery najlepsze zespoły z sumarycznej tabeli Apertury i Clausury, które nie zakwalifikowały się do Copa Libertadores, kwalifikują się do rozgrywek Copa Sudamericana.
Aktualny skład +Liga 1 2025KlubMiastoZałożenieStadionPojemność ADT Tarma 1929 Unión Tarma 5 000 miejsc Alianza Atlético Sullana 1920 Campeones del 36 10 000 miejsc Alianza Lima Lima 1901 Alejandro Villanueva 35 000 miejsc Alianza Universidad Huánuco 1939 Heraclio Tapia 20 000 miejsc Atlético Grau Piura 1919 Estadio Miguel Grau (Piura) 23 550 miejsc Ayacucho Ayacucho 2008 Ciudad de Cumaná 17 000 miejsc Cienciano Cuzco 1901 Inca Garcilaso de la Vega 42 056 miejsc Comerciantes Unidos Cutervo 2002 Juan Maldonado Gamarra 10 030 miejsc Cusco Cuzco 2009 Inca Garcilaso de la Vega 42 056 miejsc Deportivo Binacional Desaguadero 2010 Guillermo Briceño Rosamedina 15 000 miejsc Deportivo Garcilaso Cuzco 1957 Inca Garcilaso de la Vega 42 056 miejsc Juan Pablo II College Chongoyape 2015 Municipal de la Juventud 2 000 miejsc Los Chankas Andahuaylas 1989 Los Chankas 10 000 miejsc Melgar Arequipa 1915 Monumental UNSA 40 217 miejsc Sport Boys Callao 1927 Estadio Miguel Grau (Callao) 17 000 miejsc Sport Huancayo Huancayo 2007 Huancayo 24 000 miejsc Sporting Cristal Lima 1955 Alberto Gallardo 20 000 miejsc Universitario de Deportes Lima 1924 Monumental 80 093 miejsc UTC Cajamarca 1964 Héroes de San Ramón 18 000 miejsc
Historia Początki futbolu w Peru sięgają przełomu XIX i XX wieku, a pierwszymi nauczycielami, tak jak we wszystkich krajach, byli przebywający tam Brytyjczycy. W latach 1912–1921 mistrzostwa Peru (Campeonato Peruano) rozgrywano w Limie między miejscowymi klubami. W roku 1922 założona została ogólnonarodowa federacja piłkarska Federación Peruana de Fútbol. W latach 1926 i 1927 rozegrano nieoficjalne mistrzostwa ogólnonarodowe (Liga Nacional de Football). W 1928 roku FPF zosrganizowała już oficjalną ligę peruwiańską, choć w rzeczywistości grały w niej kluby jedynie z dwóch głównych miast – Limy i Callao. Jednak liga ta grupowała zdecydowanie najsilniejsze drużyny peruwiańskie, dlatego mistrzów tej ligi powszechnie uważano za mistrzów całego kraju.
W roku 1951 liga peruwiańska stała się ligą zawodową. W 1966 roku utworzono naprawdę ogólnonarodową ligę (Campeonato Descentralizado), do której dopuszczono kluby z całego Peru.
Począwszy od roku 1972 mistrzostwa rozgrywano stosując najróżniejsze formaty, z wstępnymi rozgrywkami obejmującymi region stołeczny (obszar miasta Limy) oraz skomplikowaną siecią lig regionalnych, które decydowały o tym, jakie kluby będą miały prawo gry w centralnych mistrzostwach. Te z kolei rozgrywane były różnie, często z podziałem na grupy (liguillas – małe ligi), z których najlepsze drużyny grały na koniec w normalnej lidze. W roku 1997 rozgrywki pierwszej ligi podzielono na dwa etapy – Apertura i Clausura. Zwycięzcy obu tych etapów walczyli na koniec o tytuł mistrz Peru.
Tradycyjnie najsilniejsze kluby pochodzą z Limy, szczególnie Alianza Lima (klub biedoty) i Universitario de Deportes (klub bogaczy), Sporting Cristal oraz z pobliskiego Callao klub Sport Boys Callao. Jednak kluby z prowincji w coraz większym stopniu zaczynają zagrażać dotychczasowym potęgom. Szczególnym przypadkiem jest klub Cienciano z miasta Cuzco, który jest jedynym peruwiańskim klubem, który wygrał międzynarodowy puchar (Copa Sudamericana 2003 i Recopa Sudamericana w 2004), choć jeszcze nigdy nie zdobył mistrzostwa Peru.
Triumfatorzy