Leniec alpejski (Thesium alpinum L.) – gatunek rośliny należący do rodziny sandałowcowatych (Santalaceae). Występuje na Kaukazie i w górach Europy. W Polsce w Karpatach i Sudetach oraz w południowej części kraju. Półpasożyt pobierający ssawkami wodę z solami mineralnymi od innych roślin. Gatunek rzadki.
Morfologia thumb|180px|left|Pokrój thumb|180px|left|Kwiaty thumb|180px|left|Owoc Łodyga Naga i przeważnie krzaczasta, o wysokości do 30 cm. Pod ziemią zdrewniałe kłącze i cienkie rozłogi. Liście Ulistnienie skrętoległe, liście równowąskie, 1–3-nerwowe, nagie. Kwiaty Wyrastają w górnej części łodygi w jednostronnych przeważnie gronach, w kątach kilkakrotnie dłuższych od nich podsadek. Ponadto przy każdym kwiatku występują jeszcze dwa podkwiatki. Kwiaty są białozielonkawe, 4 lub 5-krotne. Ząbki lejkowatego okwiatu po przekwitnięciu zaginają się do środka. Owoc Kulisty lub elipsoidalny, podłużnie żeberkowany orzeszek.
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od maja do lipca. Siedlisko: murawy naskalne, piargi, hale. Występuje po piętro alpejskie. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla związku zespołów (All.) Seslerion tatrae i zespołu roślinności (Ass.) Carici sempervirentum-Festucetum.
Zagrożenia i ochrona W opracowaniu Czerwona lista roślin i grzybów Polski jest umieszczona w grupie gatunków wymierających, krytycznie zagrożonych (kategoria zagrożenia |E|). Gatunek objęty ścisłą ochroną.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sandałowcowate Kategoria:Rośliny pasożytnicze Kategoria:Rośliny chronione Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza