Daowu Yuanzhi (chiń. 道吾圓智, pinyin Dàowú Yuánzhì; kor. 도오원지 Too Wŏnji; jap. Dōgo Enchi; wiet. Đạo Ngô Viên Trí; ur. 769, zm. 853) – chiński mistrz chan.

Życiorys Pochodził z Yuzhang (obecnie Nanchang w prowincji Jiangxi). Prawdopodobnie praktykę chan rozpoczął dopiero w wieku 46 lat, u mistrza Baizhanga Niepana i w jego klasztorze został także mnichem. Był starszym bratem mistrza chan Yunyana Tanshenga

Po roku odszedł od Baizhanga i został uczniem oraz spadkobiercą Dharmy Yaoshana Weiyana. Po osiągnięciu oświecenia napisał list do brata: Sklep Shitou przyjmuje [tylko] czyste złoto; Sklep Jianxiego [czyli Mazu] przyjmuje różne rodzaje pieniędzy. Co ty robisz tracąc swoje talenty w takim miejscu? Byłbym bardzo zobligowany, gdybyś przybył tu natychmiast. Yunyan posłuchał brata, został uczniem Yaoshana, osiągnął oświecenie i zapoczątkował swoją linię przekazu Dharmy.

Pewnego dnia Yunyan Tansheng spytał Daowu Do czego używa tak wielu oczu i rąk bodhisattwa Wielkiego Współczucia? Daowu odparł To jest tak, jakby ktoś w nocy sięgał za siebie usiłując znaleźć poduszkę. Yunyan rzekł Rozumiem. Daowu zapytał Jak to rozumiesz? Yunyan odparł Oczy i dłonie są na całym ciele. Daowu rzekł Powiedziałeś o tym dużo, lecz tylko 8/10 tego, co należy powiedzieć. Yunyan spytał A co ty powiesz, starszy bracie? Daowu powiedział Całe ciało jest oczyma i dłońmi.

Po okresie wieloletniej wędrówki osiadł na górze Daowu w okolicy dzisiejszego Changsha w prowincji Hunan.

9 miesiąca 835 r. Daowu zachorował. Pewnego dnia rzekł do mnichów Czy rozumiecie zdanie: po otrzymaniu, oddanie? Mnisi milczeli. W dziesięć dni później powiedział do zgromadzenia Pójdę na zachód. Nie powinienem iść na wschód. Po tych słowach zmarł.

Resztki po kremacji umieszczono w stupie nazwanej Daowu. Po uderzeniu w nią pioruna, została przeniesiona na górę Shishuang.

W Biyan lu poświęcone są mu dwa gong’any: 55 i 89, w Congrong lu – 54 i 83.

Miał wielu uczniów, ale najbardziej znanym był Shishuang Qingzhu.

Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza kolejność pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

Druga liczba oznacza kolejność pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin. 35/8. Shitou Xiqian (700–790) 36/9. Yaoshan Weiyan (751–834) 37/10. Daowu Yuanzhi (769–853) 38/11. Jianyuan Zhongxing (bd) 38/11. Shishuang Qingzhu (807–888) 39/12. Zhangzhuo Xiucai 39/12. Yungai Yuanquan (bd) 40/13. Yungai Jingquan (bd) 39/12. Zhangzhuo Xiucai (bd) 39/12. Daguang Juhui (836–903) 39/12. Jiufeng Daoqian (zm. 921) 40/13. Heshan Wuyin (891–960)

Bibliografia Andy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. Wisdom Publications. Boston, 2000. . Albert Welter. Monks, Rulers, and Literati. The Political Ascendancy of Chan Buddhism. Oxford University Press, Oxford, 2006 . Tłum. Thomas Cleary & J.C. Cleary. The Blue Cliff Records. Shambala. Boston i Londyn, 11992 .

Kategoria:Mistrzowie chan epoki Tang Kategoria:Urodzeni w 769 Kategoria:Zmarli w 835