Język protobułgarski (Bolğar, ) – wymarły język zaliczany tradycyjnie do rodziny tureckiej. Posługiwali się nim Protobułgarzy w IX wieku.
Język ten cechowało zjawisko rotacyzmu (przejścia określonej głoski w określonej pozycji w głoskę ‘r’) i lambdalizmu (zamiany w ‘l’).
Z języka tego napłynęła do współczesnej bułgarszczyzny nieznaczna liczba wyrazów, np. бъбрек (nerka) czy кумир (bożek, idol). Kilkanaście słów pochodzenia protobułgarskiego zachowało się także w języku węgierskimA magyar nyelv történeti-etimológiai szótára, Budapest, Akadémiai Kiadó, 1967–1976.Gombocz Zoltán, Die bulgarisch-türkische Lehnwörter in der ungarischen Sprache (Helsinki, 1912).:
węgierski czuwaski turecki gyümölcs (owoce) çимĕç yemiş (orzechy) sárga (żółty) шурă (biały) sari sok (dużo) çok szél (wiatr) çил yel çер yer szőlő (winogrono) çырла çilek (truskawka)
Przypisy
Protobułgarski protobułgarski