Herajon, świątynia HeryPolski egzonim wariantowy wprowadzony na 108. posiedzeniu KSNG. (gr. Ηραίον Σάμου) – starożytna świątynia Hery, obecnie stanowisko archeologiczne na greckiej wyspie Samos.
W 1992 roku został wpisany wraz z pitagorejonem na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Świątynia została wzniesiona około 570–550 p.n.e.Encyklopedia sztuki starożytnej, s. 278, 497. przez Rojkosa i Teodorosa z Samos (na miejscu dwóch starszych sanktuariów bogini z VIII i VII wieku p.n.e.). Jeszcze w tym samym stuleciu świątynia jednak spłonęła (zniszczona przez Persów) i została odbudowana w 525 roku p.n.e. za panowania Polikratesa. Miała wymiary 108 na 55 metrów, co czyniło ją czterokrotnie większą od Partenonu w Atenach. Wystawiona w miejscu mitycznych narodzin bogini Hery, była jednym z najważniejszych miejsc jej kultu w starożytnej Grecji.
Do naszych czasów zachowała się jedna kolumna (o połowie pierwotnej wysokości) oraz kilka zdekompletowanych posągów. Stanowisko archeologiczne obejmuje także pozostałości Wielkiego Ołtarza, Świętej Drogi i Hekatombeonu.
Zobacz też Lista Światowego Dziedzictwa UNESCO w Grecji
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia sztuki starożytnej, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1974, s. 214 Wiesława Rusin: Grecja. Wyspy, seria: Praktyczny przewodnik, Wydawnictwo Pascal, Bielsko-Biała 2007, s. 147-148
Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Grecji Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Grecji Kategoria:Świątynie starożytnej Grecji