Turzyca zwisła (Carex pendula Huds.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych (turzycowatych). Występuje w południowej i zachodniej Europie, w południowo-zachodniej Azji oraz w północno-zachodniej Afryce. W Polsce występuje na południu kraju.
Morfologia 180px|left|thumb|Pokrój 180px|left|thumb|Fragment kłosa z owocami Pokrój Roślina zielna, wieloletnia, zimozielona, tworząca zwarte kępy. Łodyga Trójkanciasta, łukowata lub sztywno wzniesiona,ulistniona, o wysokości od 20 do 100 cm. Liście Łukowate, na brzegach szorstkie, płaskie, z wystającym grzbietem, ciemnozielone-błyszczące, lancetowate, szerokie od 1 do 2 cm. i długie od 20 do 100 cm. Kwiat Rozdzielnopłciowe, ciemnobrązowe, zebrane w kłosy oddalone od siebie i zwisające. Kłosy męskie u szczytu w liczbie 1–3 o długości około 10 cm oraz niżej położone kłosy żeńskie o długości około 16 cm w liczbie od 3 do 6. Owoce Orzeszek ukryty w jajowatym pęcherzyku.
Biologia i ekologia Kwitnie pomiędzy majem a lipcem.
Rośnie na stanowiskach lekko zacienionych do półcienistych, na glebach żyznych, o dużej wilgotności. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla związku Alno-Ulmion (las łęgowy) oraz gatunek wyróżniający dla zespołu podgórskiego łęgu jesionowego Carici remotae-Fraxinetum.
Zastosowanie Roślina okrywowa, o walorach ozdobnych, stosowana do obsadzania skrajów zbiorników wodnych, pojemników. Roślina mrozoodporna, bez okrywy śnieżnej znosi dobrze mrozy.
Przypisy
Kategoria:Ciborowate