Pegaptanib () – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, oligonukleotydowy aptamer, stosowany w leczeniu neowaskularnej (wysiękowej) postaci zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD).
Historia Pegaptanib został opracowany przez firmę NeXstar Pharmaceuticals wraz z Gilead Sciences i wprowadzony na rynek światowy przez EyeTech Pharmaceuticals wspólnie z firmą Pfizer. Amerykańska Agencja Żywności i Leków dopuściła lek na rynek amerykański w grudniu 2004 roku.
Budowa i mechanizm działania Pegaptanib to zmodyfikowany pegylowany oligonukleotyd, o długości 28 par zasad, który jest antagonistą VEGF165, hamując jego działanie. Czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF) jest białkiem sekrecyjnym, które indukuje angiogenezę, zwiększa przepuszczalność naczyń i działa prozapalnie. VEGF165 jest izoformą VEGF powodującą patologiczne nowotworzenie naczyń w obrębie gałki ocznej.
Zastosowanie neowaskularna (wysiękowa) postać zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD) u pacjentów dorosłych Pegaptanib jest dopuszczony do obrotu w Polsce (2018).
Działania niepożądane Pegaptanib może powodować następujące działania niepożądane u ponad 10% pacjentów: zapalenie komory przedniej oka, ból oka, podwyższenie ciśnienia śródgałkowego, punkcikowate zapalenie rogówki, strąty i zmętnienie ciała szklistego.
Przypisy
Kategoria:Kwasy nukleinowe Kategoria:Leki Kategoria:Amidy Kategoria:Polietery Kategoria:Związki fluoroorganiczne Kategoria:Etery z grupą metylową