thumb|Łańcuch atomów siarki w przykładowym wielosiarczku Łańcuch atomów – termin oznaczający dowolną grupę atomów połączonych szeregowo jeden za drugim wiązaniami chemicznymi, które tworzą razem szkielet cząsteczek chemicznych.
thumb|Łańcuch atomów krzemu i tlenu w przykładowym siloksanie thumb|Łańcuch atomów węgla i tlenu w glikolu trietylenowym thumb|400px|Linia łamana obrazuje łańcuch węglowy węglowodoru zawierającego łańcuch główny i łańcuchy boczne Termin ten jest najczęściej stosowany w chemii organicznej do łańcucha atomów węgla, które tworzą zasadniczy szkielet większości cząsteczek związków organicznych. Według terminologii IUPAC wyróżnia się: łańcuch główny - jest to zawsze najdłuższy z występujących w cząsteczce łańcuchów atomu węgla łańcuch boczny - boczne odgałęzienie od łańcucha głównego, które musi być od niego krótsze. Wyróżnianie łańcuchów głównych i bocznych występujących w cząsteczkach związków organicznych stanowi podstawę ich nazewnictwa systematycznego, które tworzy się od nazw węglowodorów, w których występuje analogiczny układ łańcucha głównego i bocznych.
Szczególnie długie łańcuchy atomów występują w polimerach, dla których Międzynarodowa Unia Chemii Czystej i Stosowanej definiuje pojęcie łańcucha, polimeru rozgałęzionego, miejsca rozgałęzienia, łańcucha bocznego i in. powiązane pojęcia.
Przypisy
Kategoria:Wiązania chemiczne