94. Tour de France rozpoczął się 7 lipca 2007 roku w Londynie a zakończył się 29 lipca 2007 roku w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 20 etapów, w tym 9 etapów płaskich, 6 etapów górskich, 3 etapów pagórkowatych i 3 etapy indywidualnej jazdy na czas. Cała trasa liczyła 3569,9 km.

Klasyfikacje Klasyfikację generalną wygrał Hiszpan Alberto Contador, wyprzedzając Australijczyka Cadela Evansa i Amerykanina Leviego Leipheimera. W 2012 roku Leipheimer został jednak zdyskwalifikowany i odebrano mu wyniki z lipca 2007 roku. Na jego miejsce nie awansowano kolejnego zawodnika. Kolumbijczyk Mauricio Soler wygrał klasyfikację górską, Belg Tom Boonen wygrał klasyfikację punktową, a w klasyfikacji młodzieżowej najlepszy był Contador. Najaktywniejszym kolarzem został kolejny Hiszpan, Amets Txurruka. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była amerykańska drużyna Discovery Channel.

Drużyny kolarskie

W tej edycji TdF wzięło udział 21Les équipes du Tour de France 2007 drużyn: Predictor-Lotto Quick Step-Innergetic Team CSC AG2R Prévoyance Agritubel Bouygues Télécom Cofidis, le Crédit par téléphone Crédit Agricole La Française des Jeux Gerolsteiner T-Mobile Team Lampre-Fondital Liquigas Team Milram Rabobank Caisse d’Épargne Euskaltel-Euskadi Saunier Duval-Prodir Astana Barloworld Discovery Channel Pro Cycling Team

Faworyci przed wyścigiem W związku z tym, że w wyścigu nie brali udziału poprzedni triumfatorzy: Lance Armstrong i Floyd Landis faworytem według notowań bukmacherów był Aleksandr Winokurow, który nie wystartował w Tour de France 2006 z powodu braku zawodników w drużynie, ale w tym samym roku wygrał Vuelta a España. Pozostałymi faworytami do zwycięstwa to byli Andreas Klöden, trzeci w Tour de France 2006 oraz Alejandro Valverde drugi w Vuelta a España w 2006 roku.

Poniżej przedstawiono notowania bukmacherówNotowania pochodzą ze strony skybet.com pobrane 7 lipca o godzinie 11 z dnia 7 lipca 2007, dnia startu 94. Tour de France, kolarzy którzy mieli największe szanse na wygranie wyścigu.

KolarzDrużynaUwagiZapis ułamkowyZapis dziesiętny Aleksandr WinokurowAstana15/82.87 Andreas Klöden Astana3. miejsce Tour de France 2006, zwycięzca Tirreno-Adriatico 4/15.00 Alejandro Valverde Caisse d’Épargne4/15.00 Cadel Evans Predictor-Lotto5 miejsce w Tour de France 200612/113.00 Carlos Sastre Team CSC4. miejsce w Tour de France 200612/113.00 Levi Leipheimer Discovery Channel13. miejsce w Tour de France 200616/117.00 Andriej KaszeczkinAstana16/117.00 Dienis Mieńszow Rabobank6. miejsce w Tour de France 200618/119.00 Fränk Schleck Team CSCZwycięzca 15. etapu do Alpe D'Huez w 2006. 11. miejsce w Tour de France 200622/123.00 Christophe MoreauAG2R Prévoyance8. miejsce w Tour de France 2006, zwycięzca Critérium du Dauphiné Libéré w 200722/123.00 Władimir KarpiecCaisse d’ÉpargneZwycięzca klasyfikacji młodzieżowej w Tour de France 200425/126.00 Alberto ContadorDiscovery ChannelZwycięzca Paryż-Nicea w 200728/129.00 Michael Rogers T-Mobile Team10. miejsce w Tour de France 2006; trzykrotny mistrz świata w jeździe indywidualnej na czas40/141.00 Óscar PereiroCaisse d’Épargne2. miejsce w Tour de France 200650/151.00

afery dopingowe Już przed rozpoczęciem wyścigu atmosfera wokół niego nie była przyjemna. Wszyscy kolarze zgłoszeni do tegorocznego Touru musieli podpisać specjalne oświadczenia. Zawierały one m.in. stwierdzenia, że kolarz nie jest zamieszany w używanie niedozwolonego dopingu, a w przypadku potwierdzenia stosowania zabronionego dopingu oprócz sankcji wynikających z przepisów UCI kolarz poniesie karę finansową w wysokości rocznych zarobków.

Pomimo takich środków przedsięwziętych przez organizatorów wyścigu nie obyło się bez skandali dopingowych. Pierwszy skandal związany był z osobą niemieckiego kolarza Patrika Sinkiewitza z grupy T-Mobile Team. Do wiadomości publicznej 18 lipca 2007 dotarły informację, iż stwierdzono u niego podwyższony poziom testosteronu. Kolarz ten nie brał już udziału w wyścigu, gdyż w efekcie zderzenia z kibicem podczas 8. etapu, nie przystąpił kolejnego dnia do wyścigu. W efekcie ogłoszenia tych informacji, dwie publiczne niemieckie stacje ZDF oraz ARD wycofały się z relacjonowania wyścigu na żywo – (18/07/2007). Testy antydopingowe, których wyniki były pozytywne przeprowadzono 8 czerwca podczas obozu treningowego w Pirenejach grupy T-Mobile Team. Niemiecki kolarz poprosił o analizę próbki B. Jednak zanim została ona zakończona, zrezygnował z niej i przyznał się do smarowania ramion maścią żelową zawierającą testosteron podczas obozu treningowegoBBC: Sinkewitz fired after confession – – (31/07/2007).

Kolejny skandal związany był z drużyną Astana, która po 15 etapie, w dzień odpoczynku 24 lipca, wycofała się z wyścigu w związku z przeciekiem informacji, iż w próbce A pobranej od Aleksandra Winokurowa po 13 etapie indywidualnej jazdy na czas, wygranym przez kazaskiego kolarza stwierdzono doping krwi. U Kazacha stwierdzono obecność dwóch różnych rodzajów czerwonych krwinek, czyli wykryto u niego transfuzję krwi od zgodnego dawcy. W momencie wycofania się drużyny zajmowała ona pierwsze miejsce w klasyfikacji drużynowej, a dwaj jej członkowie zajmowali wysokie miejsca w klasyfikacji generalnej. Andreas Klöden był 5 a Andriej Kaszeczkin był 8. Warto zaznaczyć, iż w świetle przepisów dopiero pozytywny wynik próbki B może być podany do wiadomości publicznej i w wyniku tego możliwa jest dyskwalifikacja. Dlatego w tym wypadku organizatorzy poprosili o wycofanie się ekipy AstanaTour de France informacja prasowa: "Le Tour de France obtains the withdrawal of the Astana team" – (25/07/2007). Aleksandr Winokurow nie przyznał się do stosowania dopingu. W oświadczeniu jakie opublikował stwierdził, że "by zrobić, to o co się go oskarza trzeba być szalonym, a on szalony nie jest". Stwierdzenie to ma swoje podstawy, gdyż Winokurow nie miał już szans na wygranie wyścigu mając ponad 30 minutową stratę do lidera, a wygranie etapu oznacza konieczność poddania się kontroli antydopingowej. Ponadto kolarz dodał po rozmowach ze swoimi lekarzami, iż obecność dwóch rodzajów czerwonych krwinek może wynikać z wypadku jakiemu uległ Kazach podczas 5. etapu Touru. 30 lipca 2007 po opublikowaniu pozytywnego wyniku próbki B Winokurow został zwolniony przez AstanęL'equipe: Vinokourov licencié – (30/07/2007).

Przed rozpoczęciem 16 etapu w dniu 25 lipca sześć ekip francuskich (AG2R, Agritubel, Bouygues Telecom, Cofidis, Crédit Agricole, Française des Jeux) i dwie niemieckie (Gerolsteiner, T-Mobile) siedząc na ziemi przez kilka minut po rozpoczęciu etapu protestowało przeciwko dopingowi w kolarstwie. Niestety wśród protestujących byli również winni. Włoski kolarz Cristian Moreni z ekipy Cofidis stosował doping. W próbce pobranej od niego po 11. etapie wykryto podwyższony poziom testosteronu. Francuska ekipa, nie czekając na prośby organizatorów wyścigu, wycofała się z niego. Włoski kolarz, nie prosząc o kontrekspertyzę, automatycznie przyznał się do winy.

Inny charakter miała afera związana z duńskim kolarzem Michaelem Rasmussenem. Na miesiąc przed rozpoczęciem Tour de France 2007 kolarz ten miał na koncie dwa ostrzeżenia od UCI związane z jego nieobecnością w miejscu jakie wskazał. Kolejne ostrzeżenie groziło sankcjami.Podczas trwania wyścigu, gdy po 16. etapie Rasmussen miał ponad 3 minutową przewagę nad drugim w klasyfikacji Alberto Contadorem oraz walczył o wygraną w klasyfikacji górskiej, został on wycofany przez ekipę Rabobank. Powodem tej decyzji było oszukanie kierownictwa ekipy, do której dotarły informacje od włoskiego dziennikarza. Stwierdził on, iż widział Duńczyka we Włoszech, w momencie, gdy ten poinformował swoją drużynę, że przygotowuje się w Meksyku, rodzinnym kraju żony.

Dzień po zakończeniu wyścigu, 30 lipca ogłoszono, iż u hiszpańskiego kolarza Ibana Mayo stwierdzono pozytywny wynik testu antydopingowego wykrywając u niego EPO. Próbki pobrane zostały 24 lipca podczas drugiego dnia odpoczynku.

W efekcie całego zamieszania związanego z dopingiem wokół wyścigu wzmogła się wojna pomiędzy organizatorami a unią kolarską. Organizatorzy wyścigu oskarżyli UCI między innymi o niesprawne działanie. Miało to związek ze sprawą Rasmussena, który nie zostałby dopuszczony do wyścigu w przypadku przekazania przez UCI odpowiednich informacji.

Trzeci w klasyfikacji generalnej Amerykanin Levi Leipheimer został w 2012 roku zdyskwalifikowany za doping. Jedną z sankcji było unieważnienie wszystkich wyników uzyskanych w latach 1999–2006 oraz lipcu 2007, w tym wyników z Tour de FranceSix former Armstrong USPS teammates receive bans from USADA .

Etapy EtapDataTrasaDystansZwycięzcaP 7 lipca Londyn 20px ITT 7,9 km Fabian Cancellara1 8 lipca Londyn – Canterbury alt=|link=|22px 203,0 km Robbie McEwen2 9 lipca Dunkierka – Gandawa alt=|link=|22px 168,5 km Gert Steegmans3 10 lipca Waregem – Compiègne alt=|link=|22px 236,5 km Fabian Cancellara4 11 lipca Villers-Cotterêts – Joigny alt=|link=|22px 193,0 km Thor Hushovd5 12 lipca Chablis – Autun alt=|link=|22px 182,5 km Filippo Pozzato6 13 lipca Semur-en-Auxois – Bourg-en-Bresse alt=|link=|22px 199,5 km Tom Boonen7 14 lipca Bourg-en-Bresse – Le Grand-Bornand alt=|link=|22px 197,5 km Linus Gerdemann8 15 lipca Le Grand-Bornand – Tignes alt=|link=|22px 165,0 km Michael Rasmussen16 lipcaDzień przerwy9 17 lipca Val d’Isère – Briançon alt=|link=|22px 159,5 km Mauricio Soler10 18 lipca allard – Marsylia alt=|link=|22px 229,5 km Cédric Vasseur11 19 lipca Marsylia – Montpellier alt=|link=|22px 182,5 km Robert Hunter12 20 lipca Montpellier – Castres alt=|link=|22px 178,5 km Tom Boonen13 21 lipca Albi 20px ITT 54,0 km Cadel EvansEtap wygrał Aleksandr Winokurow, jednak nie przeszedł testu antydopingowego po 15. etapie i zwycięstwo w 13. etapie przyznano drugiemu na mecie Cadelowi Evansowi.14 22 lipca Mazamet – Plateau de Beille alt=|link=|22px 197,0 km Alberto Contador15 23 lipca Foix – Loudenvielle alt=|link=|22px 196,0 km Kim KirchenEtap wygrał Aleksandr Winokurow, jednak nie przeszedł testu antydopingowego po 15. etapie i zwycięstwo w 15. etapie przyznano drugiemu na mecie Kimowi Kirchenowi.24 lipcaDzień przerwy16 25 lipca Orthez – Col d'Aubisque alt=|link=|22px 218,5 km Michael Rasmussen17 26 lipca Pau – Castelsarrasin alt=|link=|22px 188,5 km Daniele Bennati18 27 lipca Cahors – Angoulême alt=|link=|22px 211,0 km Sandy Casar19 28 lipca Cognac – Angoulême 20px ITT 55,5 km Levi Leipheimer20 29 lipca Marcoussis – Paryż (Champs-Élysées) alt=|link=|22px 130,0 km Daniele Bennati

Liderzy klasyfikacji po etapach Etap Zwycięzca Klasyfikacja generalna25px Klasyfikacja punktowa25px Klasyfikacja górska25px Klasyfikacja młodzieżowa25px Klasyfikacja drużynowa25px P Fabian CancellaraFabian CancellaraFabian Cancellara BrakWładimir GusiewAstana 1 Robbie McEwenRobbie McEwenDavid Millar 2 Gert SteegmansTom Boonen 3 Fabian CancellaraStéphane Augé 4 Thor Hushovd 5 Filippo PozzatoErik ZabelSylvain ChavanelTeam CSC 6 Tom BoonenTom Boonen 7 Linus GerdemannLinus GerdemannLinus GerdemannT-Mobile Team 8 Michael RasmussenMichael RasmussenMichael RasmussenRabobank 9 Mauricio SolerAlberto ContadorCaisse d’Épargne 10 Cédric VasseurTeam CSC 11 Robert Hunter 12 Tom Boonen 13 Cadel EvansAstana 14 Alberto ContadorDiscovery Channel 15 Kim KirchenAstana 16 Michael RasmussenMauricio SolerDiscovery Channel 17 Daniele BennatiAlberto Contador 18 Sandy Casar 19 Levi Leipheimer Cadel Evans 20 Daniele Bennati Klasyfikacja końcowa Alberto Contador Tom Boonen Mauricio Soler Alberto Contador Discovery Channel

Na pierwszym etapie Fabian Cancellara (zwycięzca prologu) jechał w żółtej koszulce, a Andreas Klöden w zielonej koszulce (drugi w prologu). Na ósmym etapie lider klasyfikacji generalnej, Linus Gerdemann, włożył żółtą koszulkę, a drugi w klasyfikacji młodzieżowej, Mauricio Soler włożył białą koszulkę.