Szop krabożerny, szop rakojad (Procyon cancrivorus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny szopowatych, blisko spokrewniony z szopem praczem.
Charakterystyka ogólna Bardzo podobny do północnoamerykańskiego szopa pracza, ale z ciemnobrązowymi kończynami i stopami. Wyraźne czarne obrączkowanie na ogonie i czarna maska nadają zwierzęciu charakterystyczny wygląd. Sierść jest krótka, włosy sztywne. Na karku włosy układają się w kierunku głowy, która jest szeroka; pysk spiczasty. Uszy są stosunkowo krótkie i białe. Sierść na stronie grzbietowej wygląda, jakby była trochę przybrudzona, na brzuchu jest od białawej do rdzawej. Wydziela bardzo intensywny, charakterystyczny zapach. Zwierzęta żyjące w południowo-wschodniej Brazylii i północnej Argentynie są bardziej podobne do szopa pracza niż osobniki żyjące w Amazonii.
Wymiary Długość ciała bez ogona 54–65 cm Długość ogona 25–38 cm Masa ciała 3–8 kg
Występowanie Od Kostaryki i Panamy na północy do Urugwaju i północno-wschodniej Argentyny na południu, ale tylko na wschód od Andów.
Środowisko życia Szop krabożerny zamieszkuje strumienie oraz brzegi rzek i jezior, a także słodkowodne bagna. W niektórych miejscach zwierzę to jest gatunkiem synantropijnym.
Tryb życia Szopy krabożerne żyją pojedynczo i są aktywne głównie nocą. Potrafią się dobrze wspinać, jednak przebywają przede wszystkim na ziemi, najczęściej nad brzegami lub w płytkiej wodzie, gdzie poszukują pokarmu.
Pokarm Szopy krabożerne żywią się ślimakami słodkowodnymi, małżami, rybami i rakami. Uzupełniają go czasami płazami i owocami.
Rozród Na czas rozrodu szopy krabożerne łączą się w pary. Po ciąży trwającej 60–73 dni rodzi się 2–4 młodych o masie urodzeniowej około 70 g.
Długość życia Szopy krabożerne żyją od 10 do 14 lat.
Przypisy
Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Szopowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1798 roku Kategoria:Taksony opisane przez Georges’a Cuviera