Pancerniki typu King George V – należące do Royal Navy pancerniki z okresu drugiej wojny światowej. Zbudowano pięć okrętów tego typu, z których jeden zatopiono podczas działań wojennych. W skrócie określane jako typ KGV (ang. KGV class).
Historia W 1922 roku po wejściu w życie traktatu waszyngtońskiego Wielka Brytania została zobowiązana do znacznego ograniczenia zbrojeń morskich. Zgodnie z postanowieniami traktatu Royal Navy otrzymała w 1927 i 1930 roku dwa pancerniki typu Nelson. Traktat przestawał obowiązywać w 1936 roku i w związku z coraz bardziej napiętą sytuacją międzynarodową przewidywano, że nie zostanie przedłużony. Przewidując taki rozwój wypadków, w Wielkiej Brytanii opracowano projekt nowych pancerników, które mogłyby wejść do produkcji natychmiast po wygaśnięciu traktatów rozbrojeniowych. Nowe okręty miały mieć artylerię główną składającą się z dział kalibru 356 milimetrów i niespotykane na okrętach tej wielkości silne opancerzenie.
Początkowo główny okręt miał otrzymać nazwę: „King George VI”, zgodnie z tradycją nazywania pierwszego pancernika zbudowanego po objęciu tronu przez nowego monarchę jego imieniem, lecz król Jerzy VI wyraził życzenie, aby nazwać pancernik imieniem jego ojca Jerzego V. Pozostałe okręty miały nosić nazwy: „Prince of Wales” (książę Walii), „Anson”, „Jellicoe” i „Beatty”, ale z uwagi na decyzję króla, przemianowano „Anson” na „Duke of York” (książę Yorku), od jego tytułu przed objęciem tronu, a z kolei nazwy od nazwisk admirałów z I wojny światowej Jellicoe i Beatty′ego uznano za kontrowersyjne. W konsekwencji, nazwę „Anson” (od admirała Ansona) przeniesiono w lutym 1940 roku na budowany „Jellicoe”, a „Beatty” otrzymał nazwę „Howe”, od admirała Howe.
Budowa pierwszego okrętu serii, który nazwano HMS „King George V”, rozpoczęła się 1 stycznia 1937 roku w stoczni Vickers-Armstrong. Wodowanie okrętu nastąpiło 21 lutego 1939 roku, a wejście do służby – 11 grudnia 1940 roku. Podczas drugiej wojny światowej okręty typu wykorzystywano głównie do ochrony szlaków żeglugowych przed atakami dużych niemieckich okrętów nawodnych. Okręty typu działały także w rejonie Pacyfiku, gdzie jeden z nich, HMS „Prince of Wales”, zatonął w starciu z japońskim lotnictwem. Po wojnie pozostałe okręty wycofano ze służby i złomowano do 1958 roku.
Zbudowane okręty thumb|left|HMS „King George V” wpływa do Apra Harbor na Guam, zdjęcie z 1945 roku HMS „King George V” – położenie stępki 1 stycznia 1937, wodowanie 21 lutego 1939, wejście do służby 11 grudnia 1940, wycofanie ze służby 1949, złomowanie 1957 HMS „Prince of Wales” – położenie stępki 1 stycznia 1937, wodowania 3 maja 1939, wejście do służby 19 stycznia 1941, zatopiony przez japońskie lotnictwo 10 grudnia 1941 HMS „Duke of York” – położenie stępki 5 maja 1937, wodowanie 20 lutego 1940, wejście do służby 20 sierpnia 1940, wycofany ze służby w 1951, złomowany 1957 HMS „Anson” – położenie stępki 20 lipca 1937, wodowanie 24 lutego 1940, wejście do służby 22 czerwca 1942, złomowany 1957 HMS „Howe” – położenie stępki 1 czerwca 1937, wodowanie 9 kwietnia 1940, wejście do służby 29 sierpnia 1942, złomowany 1958
Zobacz też Winnie i Pooh – bateria nabrzeżna zbudowana z zapasowych armat pancerników typu King George V
Przypisy
Bibliografia