Piotr Pampuch (ur. 8 lutego 1881 w Starych Siołkowicach, zm. 30 czerwca 1947 w Katowicach) – polski górnik, publicysta, działacz narodowy i społeczny na Śląsku, dyrektor Biura Sejmu Śląskiego, twórca Biblioteki Sejmu Śląskiego, poprzedniczki Biblioteki Śląskiej.
Życiorys Urodził się na Śląsku Opolskim w rodzinie chłopskiej Antoniego i Agnieszki z domu Kulig. W latach 1903–1909 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego; należał do Związku Młodzieży Polskiej „Zet”, pisał artykuły do polskich gazet. Od 1910, po przerwaniu studiów ze względów materialnych, pracował jako górnik na Górnym Śląsku oraz w Westfalii. W latach 1912–1914 był też robotnikiem portowym w Argentynie. W czasie I wojny światowej został zmobilizowany do Armii Cesarstwa Niemieckiego. Walczył na froncie zachodnim, skąd zdezerterował, ukrywając się następnie w Poznaniu. Po powrocie był sekretarzem Rady Ludowej w powiecie opolskim oraz redaktorem „Nowin”.
W 1919 zatrudnił się w Centralnym Biurze Informacyjnym w Katowicach. W tym czasie był także organizatorem Związku Rolników Polskich na Śląsku oraz redaktorem miesięcznika „Rolnik Śląski”. Od lutego 1920 działał w wydziale prasowym Polskiego Komisariatu Plebiscytowego, którego był członkiem w latach 1920–1921. Od 1920 roku był również w Kluczborku wydawcą oraz redaktorem niemieckojęzycznej gazety „Kreuzburger Zeitung”.
Uczestnik III powstania śląskiego. Po podziale Górnego Śląska zamieszkał w Katowicach, gdzie był kierownikiem Śląskiej Izby Rolniczej. Od 1 października 1922 do 29 lutego 1924 oddelegowany na stanowisko polskiego komisarza do spraw pracy na Górnym Śląsku, zwolniony za popieranie stanowiska bezrobotnych. Kierował Okręgowym Urzędem Ziemskim, lecz z uwagi na jego dążenia do szybkiej parcelacji posiadłości obszarniczych został odsunięty.
Od 1926 był dyrektorem Biura Sejmu Śląskiego, tu zapoczątkował tworzenie i brał czynny udział w organizowaniu Biblioteki Sejmu Śląskiego, którą kierował do 1930 i w latach 1932–1933. Tworzenie biblioteki naukowej stało się jego życiową pasją. Jej zbiory stały się później podstawą dla Biblioteki Śląskiej w Katowicach. Na emeryturę przeszedł w 1934, prawdopodobnie w wyniku nieporozumień z wojewodą śląskim Michałem Grażyńskim. Zajmował się także krytyką literacką. Był członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk na Śląsku i Śląskiego Towarzystwa Literackiego.
W czasie okupacji prześladowany i pozbawiony mieszkania w Katowicach ukrywał się w Sosnowcu. Po zakończeniu II wojny światowej powrócił do Katowic. Stan zdrowia nie pozwolił mu już na włączenie się do działalności społecznej.
Publikacje
Odznaczenia Srebrny Wawrzyn Akademicki (5 listopada 1935) „za krzewienie czytelnictwa”..
Upamiętnienie Uliczka pomiędzy ulicami Oświęcimską a Wiktora Gorzołki w Opolu Groszowicach nosi imię Piotra Pampucha.
Zobacz też Śląsk Opolski Sejm Śląski
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Publikacje Piotra Pampucha w bibliotece Polona
Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej „Zet” Kategoria:Działacze plebiscytowi na Górnym Śląsku Kategoria:Ludzie związani z Katowicami Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Wawrzynem Akademickim Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Polscy bibliotekarze Kategoria:Polscy górnicy Kategoria:Uczestnicy III powstania śląskiego Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1946