Anna Grabka (ur. 1961 w Szczecinie) – polska tancerka, pedagog baletu i baletmistrzyni w zespołach Dance Company Thos, Balet Bawarski oraz English National Ballet.

Życiorys Praca w balecie W 1980 roku po uzyskaniu dyplomu ukończenia Państwowej Szkoły Baletowej im. Romana Turczynowicza w Warszawie i została zaangażowana do zespołu baletowego Teatru Wielkiego w Warszawie. W tym roku podjęła też studia zaoczne dla pedagogów tańca klasycznego w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, na Wydziale Edukacji Muzycznej, wybrała specjalność pedagogika baletu. W kwietniu 1983, zadebiutowała jako solistka w pierwszoplanowej roli Swanildy przedstawieniu Coppélia do muzyki Léo Delibesa, w choreografii Assafa Messerera. Następnie tańczyła w pierwszoplanowych rolach w klasycznym i neoklasycznym repertuarze baletowym w Operze Warszawskiej.

W Teatrze Wielkim współpracowała z pedagogami: Krystyną Popławską, Teresą Memches, Galiną Stupnikową, Nikołajem Charitonowem. W przygotowaniu roli Aurory z baletu Śpiąca królewna, współpracowała z Nelli Kurgapkiną i Piotrem Gusiewem. Do polskiej prapremiery baletu „Serenada” w choreografii George’a Balanchine’a pracowała z Patricią Neary.

Od 1985 do 2003 roku współpracowała z zespołem Johna Neumeiera Hamburger Ballet.

Współpracowała z następującymi pedagogami: Irina Jakobson (od 1985 do 2001), Truman Finney (od 1985 do 1988), Charles Mudry (od 1985 do 1990), Giselle Roberge (od 1991 do 2000), Anatolij Nisniewicz (od 1990 do 1998), Sergiu Stefanschi (1988 do 1991), Azarij Plisiecki (1989), Egon Bichoff (1990), Martin Puttke (1990), Magdalena Popa (1991), Jürgen Schneider (1991), Boris Akimow (1992), Suki Schorer (1995).

Tańczyła w opracowaniach Johna Neumeiera, m.in.: Odetta w Illusionen-wie Schwanensee, Aurora w „Śpiącej królewnie”, partie Baleriny – Luisy w Dziadku do orzechów

Wykonywała pierwszoplanowe partie w baletach: Oniegin Johna Cranki (rola Tatiany), Theme and Variation i w Serenadzie George’a Balanchine’a, New Sleep Williama Forsythe, There is the time Jose Limona, The Britten evening Jiříego Kyliána, She was black Matsa Eka.

Przez 18 lat pracy w Hamburgu powstały dla niej kreacje do kilkunastu baletów Johna Neumeiera, m.in.: rola Azy w Peer Gyncie, Pallas-Ateny w balecie Odyseja, Kobieta w czerwieni w Zwiechenräume – IX Symfonii Mahlera, czy rola Berty w nowej wersji Neumeiera baletu Giselle z roku 2000.

Praca pedagogiczna W sezonie 2000/2001 zakończyła oficjalnie karierę artystyczną na scenie i zajęła się pracą pedagogiczną. Jednak do 2003, na życzenie Johna Neumeiera kontynuowała występy gościnnie z zespołem jako solistka. W sezonie 2002/2003 przy realizacji baletu La Bayadere w choreografii Mariusa Petipy w opracowaniu Natalii Makarowej pracowała także jako korepetytor.

W 2001 rozpoczęła studia w Akademii Muzycznej w Warszawie, na Wydziale Pedagogiki Baletu. W 2002 obroniła pracę magisterską dotyczącą powrotu tancerek klasycznych po okresie ciąży do zawodu. Jako docent gościnny w 2003 i 2006 prowadziła seminarium letnie dla przyszłych pedagogów baletu w Akademii Muzycznej w Warszawie.

Od 1997 roku udziela lekcji tańca klasycznego i prowadzi próby w zespołach: Hamburger Ballett Johna Neumeiera, English National Ballet, Bayerische Staatsballett, Göteborg Operan, Northern Ballet Theatre, Tanz-Komapanie Stepfana Thossa, Finnish National Ballet, Het National Ballet, Queensland Ballet, Swedish Royal Ballet.

Od 2003 roku mieszka w Szwajcarii, od 2006 zajmuje stanowisko Balletmeister of Royal Swedish Ballet.

Nagrody i wyróżnienia W listopadzie 1982 zdobyła II miejsce w IV Ogólnopolskim Konkursie Tańca Scenicznego i Choreografii w Gdańsku. W tym samym sezonie reprezentowała Polskę na Międzynarodowym Konkursie Baletowym w Warnie. W 2003 brała udział w pracach Jury XIII Polskiego Konkursu Baletowego w Gdańsku.

Przypisy

Bibliografia

Strona Anny Grabki

Kategoria:Absolwenci Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Romana Turczynowicza w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Szczecinie Kategoria:Polskie tancerki baletowe Kategoria:Tancerki związane z Warszawą Kategoria:Urodzeni w 1961