Czesław Stanisław Sobierajski (ur. 5 czerwca 1952 w Kielcach) – polski polityk, przedsiębiorca, poseł na Sejm X, I, III, VII i VIII kadencji (1989–1993, 1997–2001, 2014–2019).

Życiorys W 1981 ukończył liceum ogólnokształcące dla pracujących w Knurowie, a w 1986 Policealne Technikum Mechaniczne dla Pracujących w Gliwicach. W 1975 podjął pracę w Knurowie jako górnik w Kopalni Węgla Kamiennego „Szczygłowice”, po czym w okresie 1982–1986 był zatrudniony w „Koksoremie” w jako ślusarz-spawacz.

W 1980 wstąpił do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Był m.in. wiceprzewodniczącym komisji zakładowej związku. W stanie wojennym został internowany na okres od 29 maja do 30 września 1982. Po zwolnieniu działał w podziemnych strukturach „Solidarności”. Był wydawcą i kolporterem prasy drugiego obiegu. We wrześniu 1985 został zatrzymany w trakcie nielegalnego zgromadzenia, a następnie skazany na karę grzywny przez kolegium do spraw wykroczeń.

W latach 1989–1991 był posłem na Sejm X kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego, a w latach 1991–1993 posłem I kadencji z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję.

Należał do Porozumienia Centrum, był prezesem zarządu wojewódzkiego tej partii. Z jej rekomendacji w ramach Akcji Wyborczej Solidarność od 1997 do 2001 sprawował mandat posła III kadencji. W latach 1998–2002 pełnił funkcję radnego Sejmiku Województwa Śląskiego I kadencji.

W 1999 został członkiem Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów. W tym samym roku pobrał około 39 tys. zł odprawy górniczej przysługującej pracownikom odchodzącym z kopalń, sprawując w tym czasie mandat poselski i będąc w Sejmie sprawozdawcą ustawy wprowadzającej to uprawnienie. Poseł również z niego skorzystał, mimo że od dziewięciu lat w kopalni, w której był zatrudniony, przebywał na urlopie bezpłatnym. Zachowanie takie, chociaż zgodne z prawem, zostało uznane za nieetyczne, co skutkowało udzieleniem mu upomnienia przez sejmową Komisję Etyki Poselskiej. Po nagłośnieniu sprawy zadeklarował przeznaczenie części pieniędzy na pomoc dla Kosowa.

W 2001 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję, zajął się prowadzeniem własnej działalności gospodarczej. W 2004 startował w wyborach uzupełniających do Senatu z ramienia własnego komitetu „Chadecja Śląska”, zajmując 7. miejsce wśród 9 kandydatów. W 2006 został przyjęty do Prawa i Sprawiedliwości, uzyskując z list tej partii mandat radnego sejmiku III kadencji. W 2010 kolejny raz został wybrany na radnego województwa i został szefem klubu radnych tej partii. W wyborach parlamentarnych w 2007 i 2011 bezskutecznie kandydował do Sejmu z listy PiS. 24 września 2014 objął mandat poselski w miejsce wybranej do Senatu Izabeli Kloc. W 2015 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję (otrzymał 5014 głosów). W wyborach w 2019 nie uzyskał ponownie mandatu poselskiego. Powołany później na doradcę wojewody śląskiego.

Odznaczenia W 2017 otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie podziemnych struktur Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kielcach Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność Kategoria:Politycy Porozumienia Centrum Kategoria:Politycy Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości Kategoria:Posłowie na Sejm kontraktowy Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1991–1993) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej III kadencji (1997–2001) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VIII kadencji Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji Kategoria:Posłowie z okręgu Rybnik Kategoria:Posłowie z okręgu Rybnik (PRL) Kategoria:Radni sejmiku województwa śląskiego I kadencji Kategoria:Radni sejmiku województwa śląskiego III kadencji Kategoria:Radni sejmiku województwa śląskiego IV kadencji Kategoria:Urodzeni w 1952