Czasownik modalny – czasownik opisujący stosunek mówiącego do treści wypowiedzi lub do danej czynności, wykonywanej lub zaplanowanej. Ten typ czasownika wyraża konieczność, możliwość lub chęć realizacji czynności/stanu; postawę mówiącego wobec realizacji czynności; pewność mówiącego co do prawdziwości zdania. Czasem wyróżnia się trzy funkcje czasowników modalnych (deontyczną, dynamiczną i epistemiczną).
Czasowniki modalne łączą się z czasownikiem w bezokoliczniku.
W języku polskim tworzy on w obecności bezokolicznika orzeczenie modalne. Orzeczenia modalne tworzyć mogą trzy typy wyrazów: czasowniki typu chcieć, musieć, pragnąć, potrafić; czasowniki nieosobowe używane w dwóch formach koniugacyjnych: 3. os. lp czasu teraźniejszego oraz 3. os. lp czasu przyszłego, jak: godzi się, należy, wypada; leksemy nieodmienne określane niekiedy czasownikami niefleksyjnymi, których używa się w funkcji czasowników, jak: można, trzeba czy nie sposób.
W języku angielskim czasowniki modalne mają charakter czasowników ułomnych; nie tworzą imiesłowów, ani nie występują w postaci bezokoliczników.
Zobacz też czasowniki modalne w języku angielskim
Przypisy .
Kategoria:Czasownik