Daniel "Dan" Dion O’Brien (ur. 18 lipca 1966 w Portland, w stanie Oregon) – amerykański lekkoatleta wieloboista, mistrz olimpijski i świata.
Zdobył złoty medal w dziesięcioboju na mistrzostwach świata w 1991 w Tokio. W 1992 ustanowił rekord świata w tej konkurencji wynikiem 8891 punktów (obecnie jest to dziewiąty wynik w historii światowej lekkoatletyki). Nie pojechał jednak na igrzyska olimpijskie w 1992 w Barcelonie, ponieważ podczas eliminacji amerykańskich nie zaliczył żadnej wysokości w skoku o tyczce.
Zwyciężył na halowych mistrzostwach świata w 1993 w Toronto w siedmioboju (ustanowił wówczas halowy rekord świata wynikiem 6476 pkt, który został pobity dopiero w 2010, obecnie jest to 9. wynik w historii światowej lekkoatletyki), a następnie podczas mistrzostw świata w 1993 w Stuttgarcie obronił tytuł mistrzowski w dziesięcioboju. Trzeci kolejny złoty medal w tej konkurencji zdobył na mistrzostwach świata w 1995 w Göteborgu.
Zwyciężył w dziesięcioboju na igrzyskach olimpijskich w 1996 w Atlancie.
Był mistrzem Stanów Zjednoczonych w dziesięcioboju w 1991 i 1993–1996.
Rekordy życiowe Źródło:
siedmiobój – 6476 pkt. (14 marca 1993, Toronto) dziesięciobój – 8891 pkt. (5 września 1992, Talence)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy wieloboiści Kategoria:Amerykańscy medaliści olimpijscy Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Atlanta 1996) Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1996 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996 Kategoria:Ludzie urodzeni w Portlandzie (Oregon) Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 1991 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 1993 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 1995 Kategoria:Rekordziści świata w lekkoatletyce Kategoria:Urodzeni w 1966