Monrovia (dawne spolszczenie: Monrowia) – największe miasto i stolica Liberii. Położone u ujścia rzeki St. Paul do Oceanu Atlantyckiego (Wybrzeże Pieprzowe). Okręg stołeczny liczy sobie ponad milion mieszkańców, czyli 29% populacji całej Liberii, według spisu ludności z 2008 roku.
Założone w 1822 roku przez Amerykańskie Towarzystwo Kolonizacyjne, które sprowadziło tu wyzwolonych niewolników ze Stanów Zjednoczonych oraz Brytyjskich Indii Zachodnich. Nazwane na cześć ówczesnego prezydenta Stanów Zjednoczonych Jamesa Monroe’a. Przez dalszą część XIX wieku do miasta napłynęli liczni byli niewolnicy, głównie ze Stanów Zjednoczonych.
W roku 1961 w Monrovii miały miejsce obrady państw afrykańskich zgromadzonych w tzw. Grupie Monrovia. W latach 90. XX wieku w Liberii trwała wojna domowa, co spowodowało poważne zaburzenia w funkcjonowaniu miasta.
Monrovia stanowi administracyjne, handlowe i finansowe centrum Liberii. Położenie nad Oceanem Atlantyckim u ujścia rzeki St. Paul czyni je ważnym portem Afryki. Infrastruktura portowa została rozbudowana przez Amerykanów podczas II wojny światowej. Najważniejsze produkty wywożone z portu w Monrovii to lateks i rudy żelaza. Na terenie portu, obok cementowni, rafinerii ropy naftowej oraz zakładów produkujących na potrzeby przemysłu spożywczego, chemicznego czy budownictwa, znajdują się także rozległe tereny składowe oraz stocznie remontowe.
Historia thumb|left|Monrovia w XIX wieku thumb|left|Historyczny plan miasta z około roku 1830 Teren, na którym później powstała Monrovia został nazwany przez portugalskich żeglarzy przylądkiem Mesurado w latach 60. XVI wieku. Niecałe 300 lat później, w 1821 roku do brzegów Sherbro Island przybił statek Amerykańskiego Towarzystwa Kolonizacyjnego, wiozący wyzwolonych czarnoskórych niewolników ze Stanów Zjednoczonych. Ich celem było założenie samowystarczalnej kolonii, podobnej do tej jaka powstała kilkadziesiąt kilometrów dalej we Freetown. Przedsięwzięcie miało opłakane skutki – wielu osadników zmarło. Rok później przybył kolejny statek, ratując pozostałych i zabierając ich na przylądek Mesurado. Tam też założona zostaje osada Christopolis. W 1824 roku jej nazwę zmieniono na Monrovia, na cześć prezydenta USA Jamesa Monroe’a, zagorzałego zwolennika utworzenia koloniiMonroe zdawał sobie sprawę, iż wywiezienie wyzwoleńców do Afryki będzie tańsze niż organizowanie dla nich życia w Stanach Zjednoczonych..
W 1845 roku Monrovia była gospodarzem konwentu konstytucyjnego zorganizowanego przez Towarzystwo – wówczas spisany został dokument, która dwa lata później stał się konstytucją niepodległej Republiki LiberiiRobin Dunn-Marcos, Konia T. Kollehlon, Bernard Ngovo, i Emily Russ (2005) w Liberians: An introduction to their history and culture (Washington: Center for Applied Linguistics) dostępne on-line: ..
U początków XX wieku miasto zostało podzielone na dwie części: Monrovię właściwą, architektonicznie przypominająca południowe stany USA, zamieszkałą przez Amerykanoliberyjczyków oraz Krutown, zamieszkałe przez autochtoniczną ludność Kru, jak również Bassa i Grebo oraz inne szczepy. Z 4000 mieszkańców, 2500 należało do pierwszej grupy. Od 1926 tubylcy rozpoczęli migrację do miasta w poszukiwaniu pracy.
W 1979 roku Organizacja Jedności Afrykańskiej zorganizowała w Monrovii konferencję, desygnując na jej przewodniczącego prezydenta Williama Tolberta. Ten ostatni ulepszył budownictwo socjalne oraz zmniejszył o 50% czesne za pobieranie nauki na University of Liberia. W tym samym roku w mieście doszło do protestów i zamieszek.
Miasto zostało poważnie zniszczone podczas pierwszej i drugiej wojny domowej, zwłaszcza w trakcie oblężenia. Wiele budynków zostało zburzonych podczas walk między zwolennikami Samuela Doe’ego oraz Prince’a Johnsona na początku lat 90. Pokłosiem tamtych wydarzeń jest duża populacja bezdomnych dzieci i nastolatków, pozbawionych możliwości pobierania nauk lub bezpośrednio zaangażowanych w konflikt.
W 2002 roku Leymah Gbowee zorganizowała akcję kobiet Liberii na rzecz pokoju – zebrane na targu rybnym kobiety modliły się i śpiewały.. Działalność tego ruchu ułatwiła zakończenie wojny i przyniosła stanowisko głowy państwa dla Ellen Johnson-Sirleaf, pierwszej kobiety-prezydenta w AfryceCNN, 31 października 2009..
Gospodarka thumb|Ulica w centrum Monrovii (2009) Gospodarka miasta jest determinowana przez nabrzeże, Freeport of Monrovia. W mieście ma swoją siedzibę także Bank Centralny Liberii.
Zarząd Większość usług w mieście obsługiwana jest przez Monrovia City Corporation. Niektórzy z byłych burmistrzów:
W.F. Nelson, lata 70. XIX w. C.T.O. King, służył przez trzy kadencje w latach 80 XIX w. H.A. Williams, lata 90 XIX w. Gabriel M. Johnson, lata 20 XX w. Nathan C. Ross, 1956-1969 Ellen Sandimanie, lata 70 XX w.; pierwsza kobieta na tym stanowisku Ophelia Hoff Saytumah, 2001–2009
Klimat
Edukacja W Monrovii znajdują się dwie znaczące dla kraju szkoły wyższe – państwowy University of Liberia oraz kościelny Cuttington College and Divinity School.
Miasta partnerskie Tajpej, Tajwan Dayton, Stany Zjednoczone
Ludzie związani z Monrovią
Przypisy
Kategoria:Stolice państw w Afryce Kategoria:Miasta w Liberii