13 Dywizja Pancerna (niem. 13. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej, uczestniczyła w ataku na Związek Radziecki.
Historia Dywizja została sformowana na podstawie rozkazu z 11 października 1940 roku ze stacjonującej w Wiedniu 13 Dywizji Piechoty. W latach 1940–1941 stacjonowała na terenie Rumunii, gdzie została przerzucona w listopadzie 1940 roku, a jej utrzymanie kosztowało państwo rumuńskie 100 milionów lei miesięcznie. W maju 1941 roku został przerzucona na Śląsk a 22 czerwca wzięła udział w ataku na Związek Radziecki.
W czerwcu 1941 roku licząca 147 czołgów dywizja została włączona w skład 1 Grupy Pancernej Grupy Armii Południe, w składzie której wzięła udział w ataku na ZSRR. W dniu napaści na Związek Radziecki miała do dyspozycji: 45 szt. Pz I, 71 szt. Pz II, 20 szt. Pz III i 13 szt. Pz IV. Walczyła w tym czasie na południowym odcinku frontu wschodniego do października 1942 roku.
W październiku 1942 roku weszła w skład nowo utworzonej Grupy Armii A brała udział w ofensywie mającej na celu zajęcie Kaukazu. W rejonie Kaukazu walczy do lutego 1943 roku, po czym wycofała się na Kubań i walczyła tam do września 1943 roku. Następnie wycofała się na teren Ukrainy, gdzie walczy m.in. w styczniu 1944 roku pod Krzywym Rogiem.
W kwietniu 1944 roku weszła w skład Grupy Armii Południowa Ukraina i brała udział w walkach pod Czerkasami i na linii rzeki Dniestr. W trakcie tych walk które trwały do września 1944 roku dywizja została rozbita, tracąc wszystkie 40 czołgów które miała na wyposażeniu.
W październiku 1944 roku na terenie Węgier dywizja została odtworzona i wzięła udział w walkach pod Budapesztem w styczniu 1945 roku. W trakcie tych walk ponownie została rozbita przez Armię Czerwoną. W lutym 1945 roku niedobitki dowodzone przez płk Wilhelma Schöninga włączono w skład nowo utworzonej Dywizji Pancernej „Feldherrnhalle 2”.
Dowództwo dywizji Dowódcy: gen. por. Friedrich-Wilhelm von Rotkirch und Panthen (1940–1941) gen. por. Walther Düvert (1941) gen. wojsk panc. Traugott Herr (1941–1942) gen. por. Hellmut von der Chevallerie (1942–1943) gen. por. Eduard Hauser (1943) gen. por. Hans Mikosch (1943–1944) płk Friedrich von Hake (1944) gen. por. Hans Tröger (1944) gen. mjr Gerhard Schmidhuber (1944–1945) Szefowie sztabu: ppłk Fritz Kraemer (1942) ppłk Helmut Moeller-Althaus (1943) mjr Kurt Braun (1944) ppłk Arthur von Ekesparre (1944/45)
Struktura organizacyjna Skład w 1941: 4 pułk pancerny (Panzer-Regiment 4) 13 brygada Strzelców (Schützen-Brigade 13) 66 pułk strzelców (Schützen-Regiment 66) 93 pułk strzelców (Schützen-Regiment 93) 43 batalion motocyklowy (Kradschützen-Bataillon 43) 13 pułk artylerii (Artillerie-Regiment 13) 13 pancerny batalion rozpoznawczy (Panzer-Aufklärungs-Abteilung 13) 13 dywizjon przeciwpancerny (Panzerjäger-Abteilung 13) 4 batalion pionierów (Pionier-Bataillon 4) 13 batalion łączności (Nachrichten-Abteilung 13) Skład w 1944: 4 pułk pancerny (Panzer-Regiment 4) 66 pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 66) 93 pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 93) 13 pułk artylerii pancernej (Panzer-Artillerie-Regiment 13) 13 pancerny batalion rozpoznawczy (Panzer-Aufklärungs-Abteilung 13) 271 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (Heeres-Flak-Artillerie-Abteilung 271) 13 dywizjon niszczycieli czołgów (Panzerjäger-Abteilung 13) 4 pancerny batalion pionierów (Panzer-Pionier-Bataillon 4) 13 pancerny batalion łączności (Panzer-Nachrichten-Abteilung 13)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Leksykon Wehrmachtu – 13 Dywizja Pancerna
Kategoria:Dywizje pancerne III Rzeszy Kategoria:Niemieckie jednostki pancerne utworzone w 1940 Kategoria:Niemieckie jednostki pancerne rozwiązane w 1945