Bernard Zwinny lwówecki (ur. między 1253 a 1257, zm. 25 kwietnia 1286) – książę lwówecki w latach 1281–1286. left|thumb|280px|Księstwo lwówieckie pod rządami Bernarda Zwinnego (miętowy kolor) Życiorys Bernard był najmłodszym synem księcia śląskiego Bolesława II Rogatki i Jadwigi pochodzącej z Anhaltu. Nie wiadomo, kiedy dokładnie się urodził, musiało to jednak nastąpić przed 1258 rokiem, skoro siedem lat późnej został wysłany przez ojca do Wrocławia z dziesięciną dla biskupa Tomasza. W kolejnych latach Bernard aktywnie wspierał politykę ojca i braci Henryka V Brzuchatego i Bolka Surowego (m.in. uczestniczył w zwycięskiej bitwie pod Stolcem). Samodzielnym księciem został dopiero trzy lata po śmierci ojca, w 1281 roku, kiedy to Bolko Surowy wydzielił mu księstwo ze stolicą w Lwówku Śląskim. Niewiele wiadomo także o tym okresie życia Bernarda – z zachowanych informacji można przypuszczać, że był raczej propagatorem wartości rycerskich, o czym świadczyć może zachowana pieczęć księcia. Wskazywać na to może zresztą przydomek, jakim obdarzają Bernarda współczesne źródła: "Zwinny". Szczególną wdzięczność wobec księcia na Lwówku Śląskim zachował zakon joannitów, którego Bernard był hojnym dobroczyńcą, dając im m.in. w 1281 roku wieś Cieplice. Bernard Zwinny zmarł w 1286 roku w stanie bezżennym, nie doczekawszy się następców. Został pochowany w kościele Ojców Dominikanów w Legnicy, zaś jego księstwo zostało połączone z dzielnicą jaworską Bolka Surowego.
Genezę przydomka księcia lwóweckiego wyjaśnił Jan Długosz w swojej kronice: 1x1px|centruj|bezramki Wywód przodków
Przypisy
Bibliografia Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989,
Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Zmarli w 1286 Kategoria:Piastowie wrocławscy i legnicko-brzescy