Języki biu-mandara A – w klasyfikacji Paula Newmana z 1990 roku jest to podgałąź gałęzi biu-mandara rodziny języków czadyjskich. Zalicza się do niej około 65 języków, używanych w Nigerii, Czadzie i Kamerunie.
Paul Newman podzielił języki biu-mandara „A” na następujące grupy językowe:
Grupa tera – podzielić ją można na dwie podgrupy: języki: tera, dżara języki: ga'anda, hona Grupa bura – podzielić ją można na dwie podgrupy: języki: bura, czibak, putaj języki: kilba, margi Grupa higi – należą tu języki higi, bana, hja Grupa mandara – podzielić ją można na dwie podgrupy: języki: mandara, dghwede, glavda, guduf, gvoko, podoko języki: lamang, mabas Grupa matakam – podzielić ją można na trzy podgrupy: języki: matakam, czuvok, mefele, balda, gisiga, mofu-gudur, północny mofu, dugwor, merej, zulgo, mada, moloko, mujang, uldeme język muktile języki: mboku, ndreme Grupa sukur z językiem sukur Grupa daba – należą tu języki daba, buwal, gawar, hina Grupa bata – podzielić ją można na dwie podgrupy: języki: bata, guda, holma, nzangi języki: gudu, ngwaba
Bibliografia Stanisław Piłaszewicz, Języki czadyjskie, Wydawnictwo Akademickie DIALOG, Warszawa 1998, s. 50–51 i nast.
*