Sokolik rudogardły, sokolik indyjski (Microhierax caerulescens) – gatunek małego ptaka z rodziny sokołowatych (Falconidae), występujący w Nepalu, Indiach, Mjanmie i Indochinach.
Podgatunki Wyróżniono dwa podgatunki M. caerulescens: Microhierax caerulescens caerulescens – północne Indie, Nepal; Microhierax caerulescens burmanicus – Mjanma do Indochin.
Cechy gatunku Upierzenie czarne, z białym czołem i kołnierzem, spód ciała rudawy, biała pierś, ciemnoszary dziób i nogi. Brak dymorfizmu płciowego.
Średnie wymiary Długość ciała 14–18 cm Rozpiętość skrzydeł 28–34 cm Masa ciała 30–50 g
Biotop Ptak ten zamieszkuje otwarte lasy liściaste, plantacje i obrzeża lasów wiecznie zielonych, często w pobliżu rzek lub strumieni; także opuszczone uprawy z drzewami.
Pożywienie Sokolik rudogardły poluje na małe ptaki i owady, także na małe jaszczurki i ssaki. Swych ofiar wypatruje z gałęzi drzewa, niekiedy ze słupów i przewodów elektroenergetycznych.
Rozmnażanie Sezon lęgowy trwa zwykle od lutego do maja. Ptaki te gnieżdżą się zazwyczaj w dziuplach wykutych przez inne ptaki, sporadycznie w szczelinach budynków czy naturalnych szczelinach w drzewach. Samica składa zazwyczaj 4–5 jaj, czasami mniej.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje sokolika rudogardłego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Całkowitą liczebność populacji szacuje się na dziesiątki tysięcy osobników. Trend liczebności populacji oceniany jest jako spadkowy ze względu na utratę siedlisk leśnych.
Przypisy
Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sokołowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza