Stanisław Leszek Obertaniec (ur. 1 kwietnia 1948 w Ulesiu) – polski polityk, senator I kadencji.
Życiorys Syn Władysława i Marii, żołnierzy Armii Krajowej. Ukończył II Liceum Ogólnokształcące w Legnicy (1966), a w 1968 Pomaturalne Studium Techniki Dentystycznej we Wrocławiu, gdzie zdobył kwalifikacje technika dentystycznego. W zawodzie ortodonty (w zakładzie protetyki w Legnicy) pracował ponad dwadzieścia lat (1968–1989). W 2005 uzyskał licencjat w zakresie dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego.
Był członkiem Związku Harcerstwa Polskiego. Od 1966 do 1975 działał w duszpasterstwie akademickim w Legnicy. Uczestniczył w protestach studenckich w trakcie wydarzeń marcowych w 1968. Brał udział w przewożeniu do Polski publikacji wydawnictw emigracyjnych oraz kolportażu pism drugiego obiegu. W latach 70. współpracował z ROPCiO oraz Konfederacją Polski Niepodległej. W 1980 współtworzył struktury „Solidarności” wśród pracowników legnickiej służby zdrowia. Zasiadał we władzach regionalnych związku. W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 29 kwietnia 1982. W latach 80. działał następnie w podziemiu, za co został dyscyplinarnie zwolniony z pracy oraz wielokrotnie był zatrzymywany.
W latach 1989–1991 zasiadał w Senacie I kadencji; został wybrany w województwie legnickim z ramienia Komitetu Obywatelskiego. Zasiadał w Komisji Polityki Społecznej i Zdrowia oraz Komisji Spraw Zagranicznych. Od 1991 był dyrektorem legnickiego Radia L i następnie lokalnego Radia Plus.
W latach 1991–1997 należał do Porozumienia Centrum, a w okresie 1997–1999 do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. W 2003 przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości. Z jego listy bez powodzenia kandydował w 2010 do Sejmiku Województwa Dolnośląskiego.
Życie prywatne Zawarł związek małżeński z Anną, ojciec trzech córek i syna. Razem z żoną przez wiele lat śpiewał (baryton) w legnickim chórze „Madrygał” pod dyrekcją Henryka Karlińskiego. Został wiceprezesem zarządu Fundacji Pawła Jurosa.
Odznaczenia i wyróżnienia W 2013, za wybitne zasługi dla przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w działalności państwowej i publicznej, odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.. W 2021 został honorowym obywatelem Legnicy. W 2025 otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Wyspiańskiego w Legnicy Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Członkowie władz regionalnych Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Członkowie ZHP Kategoria:Honorowi obywatele Legnicy Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Politycy związani z Legnicą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności Kategoria:Osoby pozbawione pracy w ramach represji politycznych w Polsce Ludowej Kategoria:Politycy Porozumienia Centrum Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości Kategoria:Politycy Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego Kategoria:Polscy stomatolodzy Kategoria:Uczestnicy wydarzeń Marca 1968 Kategoria:Urodzeni w 1948 Kategoria:Senatorowie I kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (1989–1991)