17 Dywizja Pancerna () – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej, uczestniczyła w ataku na Związek Radziecki.

Historia Została sformowana rozkazem z 1 listopada 1940 przeformowania 27 Dywizji Piechoty.

W maju 1941 roku została włączona w skład 2 Grupy Pancernej i wraz z tą armią wzięła udział ataku na ZSRR w ramach Grupy Armii Środek. Atak na Związek Radziecki rozpoczęła 22 czerwca 1941 stacjonując na północ od Twierdzy Brześć. Walczyła w tym okresie na pod Smoleńskiem, Briańskiem, Tułą i Orłem.

W grudniu 1942 roku weszła w skład Grupy Armii Don i wzięła udział w walkach o odblokowanie otoczonej w Stalingradzie 6 Armii. W marcu 1943 roku weszła w skład Grupy Armii Południe i walczyła nad Dnieprem. Następnie w walkach wycofała się w kierunku Polski.

Po dotarciu na Kielecczyznę, 2 sierpnia 1944 w rejonie Słupi kolumnę taborów należących do dywizji zaatakowały oddziały Batalionów Chłopskich dowodzone przez Piotra Pawlinę. W walce w której zginęło 18 żołnierzy niemieckich, 17 dywizja pancerna straciła jeszcze 3 moździerze z amunicją oraz broń ręczną i maszynową.

Od września 1944 roku brała udział w walkach w rejonie przyczółka baranowsko sandomierskiego broniąc odcinka frontu między Stopnicą a Kurozwękami. Miejscem postoju sztabu dywizji była wieś Duże Budy. Po rozpoczęciu 12 stycznia 1945 roku przez wojska radzieckie ofensywy styczniowej walczyła na drugim pasie obrony niemieckiej w rejonie Chmielnika, gdzie została rozbita, a jej resztki wycofano w rejon Ścinawy, gdzie koncentrowała się i została uzupełniona.

Po uzupełnieniu walczyła na linii Odry, a następnie jej resztki wycofały się na Morawy. Tam też skapitulowała w maju 1945 roku.

Oficerowie dowództwa dywizji Dowódcy dywizji gen. mjr Karl Ritter von Weber (1940–1941) gen. wojsk panc. Wilhelm Ritter von Thoma (1941) gen. mjr Hans Jürgen von Arnim (1941) gen. por. Rudolf-Eduard Licht (1941–1942) gen. wojsk panc. Fridolin von Senger und Etterlin (1942–1943) gen. por. Walter Schilling (1943) gen. por. Karl-Friedrich von der Meden (1943–1944) gen. mjr Rudolf Demme (1944) płk Albert Brux (1944–1945) gen. mjr Theodor Kreschmer (1945)

Skład 1941 39 pułk pancerny (Panzer-Regiment 39) 17 Brygada Strzelców (Schützen Brigade 17) 40 pułk strzelców (Schützen Regiment 40) 63 pułk strzelców (Schützen Regiment 63) 17 batalion motocyklowy (Kradschützen Bataillon 17) 27 pułk artylerii (Artillerie Regiment 27) 27 batalion rozpoznawczy (Aufklärungs Abteilung 27) 27 dywizjon przeciwpancerny (Panzerjäger Abteilung 27) 27 batalion pionierów (Pionier Bataillon 27) 27 batalion łączności (Nachrichten Abteilung 27)

1943 39 pułk pancerny (Panzer-Regiment 39) 40 pułk grenadierów pancernych (Panzer Grenadier Regiment 40) 63 pułk grenadierów pancernych (Panzer Grenadier Regiment 63) 27 pułk artylerii pancernej (Panzer Artillerie Regiment 27) 17 pancerny batalion rozpoznawczy (Panzer Aufklärungs Abteilung 17) 297 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (Heeres Flak Artillerie Abteilung 297) 27 dywizjon niszczycieli czołgów (Panzerjäger Abteilung 27) 27 pancerny batalion pionierów (Panzer Pionier Bataillon 27) 27 pancerny batalion łączności (Panzer Nachrichten Abteilung 27)

Przypisy

Bibliografia

Leksykon Wehrmachtu – 17 Dywizja Pancerna

Kategoria:Dywizje pancerne III Rzeszy Kategoria:Niemieckie jednostki pancerne utworzone w 1940 Kategoria:Niemieckie jednostki pancerne rozwiązane w 1945