thumb|180px|Pedro Almodóvar i Victoria Abril, 1993 Pedro Almodóvar Caballero (ur. 25 września 1949, niektóre źródła podają rok 1951Marvin D’Lugo Pedro Almodóvar, University of Illinois Press, 2006, , s. 12 dostęp on-line., w Calzada de Calatrava) – hiszpański reżyser i scenarzysta filmowy.

Podwójny zdobywca Oscara, jeden z najbardziej znanych i cenionych na świecie reżyserów kina autorskiego.

Zasiadał w jury konkursu głównego na 45. MFF w Cannes (1992). Przewodniczył obradom jury na 70. MFF w Cannes (2017).

Życiorys Urodził się w Calzada de Calatrava, w prowincji Ciudad Real, Kastylia-La Mancha. W wieku 16 lat z rodzinnego miasta przeprowadził się do Madrytu. Były to czasy autorytarnej dyktatury Francisca Franco, ograniczenia wolności wypowiedzi. Kontrast między tamtym światem a dzisiejszą Hiszpanią można zobaczyć w filmie Drżące ciało. Żyjąc na marginesie tamtego systemu, Almodóvar przez wiele lat utrzymywał się z prac dorywczych, aż w końcu, na okres 12 lat, został zatrudniony w największej hiszpańskiej firmie telekomunikacyjnej – Telefónica. Stała praca umożliwiła mu zakup pierwszej kamery.

Był jedną z czołowych postaci hiszpańskiego la movida madrileña, kulturalnego renesansu po śmierci generała Franco. Opublikował powieść Fuego en las entrañas oraz zwierzenia fikcyjnej gwiazdy porno Patty Diphusa, drukowane w czasopiśmie „La Luna de Madrid”.

Już od roku 1972 tworzył filmy krótkometrażowe, jego pierwszy pełnometrażowy film został jednak wyświetlony dopiero w roku 1980. Zdjęcia do Pepi, Luci, Bom i innych dziewczyn z dzielnicy trwały ponad 18 miesięcy. Film, który kosztował około 13 tysięcy funtów, stał się przebojem i pozwolił Almodóvarowi założyć wraz z bratem wytwórnię filmową El Deseo (1985).

Jest gejem.

Twórczość Almodóvar, mający wyrazisty, autorski styl reżyserii, jest jednym z najbardziej znanych hiszpańskich i europejskich reżyserów. To on odkrył talent aktorski Antonia Banderasa i Penélope Cruz. Do swoich filmów sam pisze scenariusze, reżyseruje je, a w większości występuje w epizodycznych rolach i jest ich producentem.

Filmy Almodóvara to najczęściej melodramatyczne, pełne nieprawdopodobnych sytuacji historie, z elementami czarnego humoru i swobodnie wplatające do tematyki obyczajowej wątki homoseksualne. Bohaterami są często postaci z nizin społecznych, marginesu społecznego (dilerzy narkotyków, prostytutki, kryminaliści). Jego motywy są takie jak w przypadku surrealistów: oburzenie drobnomieszczańskiej moralności.

W swej twórczości Almodóvar przeszedł ewolucję od skandalizujących, utrzymanych w estetyce punkowej filmów z lat osiemdziesiątych i początku lat dziewięćdziesiątych (np. Kika) do psychologicznych komedii o kobietach (np. Wszystko o mojej matce).

Jest zdobywcą ponad 90 prestiżowych nagród filmowych m.in. Oscarów w kategorii najlepszy film zagraniczny za Wszystko o mojej matce (2000) oraz za scenariusz do filmu Porozmawiaj z nią (2003).

W Polsce Remigiusz Grzela dokonał adaptacji teatralnej zbioru felietonów Pedra Almodóvara pt. Patty Diphusa (jedynej w Polsce autoryzowanej przez Almodóvara), w której zagrała Ewa Kasprzyk, najpierw w Teatrze Rozmaitości, a później w Teatrze „Polonia”.

Filmografia Pepi, Luci, Bom i inne dziewczyny z dzielnicy lub (Pepi, Luci, Bom y otras chicas del montón) (1980); Labirynt namiętności (Laberinto de pasiones) (1982); Pośród ciemności (Entre tinieblas) (1983); Czym sobie na to wszystko zasłużyłam? (¿Qué he hecho yo para merecer esto?) (1984); Matador (Matador) (1986); Prawo pożądania (La ley del deseo) (1987); Kobiety na skraju załamania nerwowego (Mujeres al borde de un ataque de nervios) (1988); Zwiąż mnie (¡Átame!) (1989); Wysokie obcasy (Tacones lejanos) (1991); Kika (Kika) (1993); Kwiat mego sekretu (La flor de mi secreto) (1995); Drżące ciało (Carne trémula) (1997); Wszystko o mojej matce (Todo sobre mi madre) (1999); Porozmawiaj z nią (Hable con ella) (2002); Złe wychowanie (La mala educación) (2004); Volver (Volver) (2006); Przerwane objęcia (Los abrazos rotos) (2009); Skóra, w której żyję (La piel que habito) (2011); Przelotni kochankowie (Los amantes pasajeros) (2013); Julieta (2016); Ból i blask (Dolor y gloria) (2019); Ludzki głos (The Human Voice) (2020); Matki równoległe (Madres paralelas) (2021); Dziwne ścieżki życia (Extraña forma de vida) (2023); W pokoju obok (The Room Next Door) (2024); Gorzkie święta (Amarga Navidad) (2026).

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Hiszpańscy aktorzy filmowi Kategoria:Hiszpańscy reżyserzy filmowi Kategoria:Hiszpańscy scenarzyści Kategoria:La movida madrileña Kategoria:Laureaci Europejskiej Nagrody Filmowej dla najlepszego reżysera Kategoria:Laureaci Europejskiej Nagrody Filmowej dla najlepszego scenarzysty Kategoria:Laureaci Europejskiej Nagrody Filmowej Za Osiągnięcia w Światowej Kinematografii Kategoria:Laureaci Honorowego Cezara Kategoria:Laureaci Honorowego Złotego Lwa Kategoria:Laureaci nagrody BAFTA za najlepszą reżyserię Kategoria:Laureaci Nagrody Goya dla najlepszego reżysera Kategoria:Laureaci Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny Kategoria:Laureaci Złotej Palmy dla najlepszego reżysera Kategoria:Reżyserzy filmów nagrodzonych Oscarem dla najlepszego filmu międzynarodowego Kategoria:Urodzeni w 1949