Jules Romains, właśc. Louis-Henri Jean Farigoule (ur. 26 sierpnia 1885 w Saint-Julien-Chapteuil, zm. 14 sierpnia 1972 w Paryżu) – francuski pisarz, dramaturg, nowelista.
Życiorys W 1909 r. ukończył studia z dziedziny filozofii na École normale supérieure w Paryżu. W czasie studiów był związany z grupą literacką Abbaye de Créteil, którą przewodzili Charles Vildrac i Georges Duhamel. Nakładem grupy został wydany tomik poetycki Jules’a La vie unanime (1908), .
W latach 1932–1947 wydał cykl epicki Ludzie dobrej woli. W latach 1936–1941 był prezesem PEN Clubu. W czasie II wojny światowej przebywał w Stanach Zjednoczonych oraz w Meksyku, gdzie był współzałożycielem Francuskiego Instytutu Ameryki ŁacińskiejEncyklopedia Britannica podaje jednak, że do końca wojny przebywał w Stanach Zjednoczonych.
Od 1946 był członkiem Akademii Francuskiej (fotel 12). Zasiadał w jury konkursu głównego na 3. (1949) i 10. MFF w Cannes (1957). Był szesnastokrotnie nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury.
Uhonorowany Orderem Narodowym Legii Honorowej w klasie Wielkiego Oficera (Grand Officier), Orderem Sztuki i Literatury oraz Orderem Palm Akademickich w klasie Komandora (Commandeur).
Powieści
Les copains (1913) Ludzie dobrej woli (1932-1947) Niezwykła kobieta (1957) Trzeba być jasnowidzem (1959)
Sztuki L'armée dans la ville (1911) Knock czyli triumf medycyny (1913)
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Absolwenci École normale supérieure w Paryżu Kategoria:Członkowie Akademii Francuskiej Kategoria:Członkowie PEN Clubu Kategoria:Francuscy prozaicy XX wieku Kategoria:Odznaczeni Orderem Palm Akademickich Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztuki i Literatury Kategoria:Pisarze ekspresjoniści Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Wielcy Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Zmarli w 1972