Konklawe 18 lutego – 17 sierpnia 1740 – najdłuższe konklawe czasów nowożytnych (trwało pół roku). Zakończyło się wyborem papieża Benedykta XIV.
Pontyfikat Klemensa XII Papież Klemens XII zmarł 6 lutego 1740 roku. W chwili wyboru w 1730 miał on już 78 lat i nie cieszył się dobrym zdrowiem. Jego pontyfikat z założenia miał być zatem przejściowy, trwał jednak prawie dziesięć lat. Zły stan zdrowia papieża (m.in. dwa lata po wyborze stracił wzrok, przez ostatnie kilkanaście miesięcy życia leżał w łóżku) powodował, że faktyczną władzę w Kościele i na terytoriach papieskich sprawowała wąska grupa jego krewnych i współpracowników, zwł. bratanek papieża Neri Maria Corsini. Jednym z najważniejszych wydarzeń pontyfikatu Klemensa XII było potępienie masonerii.
Lista uczestników konklawe W chwili śmierci papieża było 68 kardynałów. W konklawe brało udział 55 (w tym 47 Włochów, 4 Francuzów, 3 Niemców i Hiszpan), jednak aż czterech z nich (Ottoboni, G.B. Altieri, Cenci i Porzia) zmarło w jego trakcie: † Pietro Ottoboni (nominacja kardynalska 7 listopada 1689) – kardynał biskup Ostia e Velletri; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Lorenzo in Damaso; dziekan Świętego Kolegium Kardynałów; wicekanclerz Świętego Kościoła Rzymskiego; sekretarz Świętej Kongregacji Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji; archiprezbiter bazyliki laterańskiej; protektor Francji (opuścił konklawe 25 lutego, zmarł 29 lutego) Tommaso Ruffo (17 maja 1706) – kardynał biskup Porto e Santa Rufina; subdziekan Świętego Kolegium Kardynałów Annibale Albani (23 grudnia 1711) – kardynał biskup Sabiny; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Clemente; kamerling Świętego Kościoła Rzymskiego; archiprezbiter bazyliki watykańskiej; prefekt Fabryki Świętego Piotra; protektor Polski Ludovico Pico della Mirandola (18 maja 1712) – kardynał biskup Albano; prefekt Świętej Kongregacji ds. Odpustów i Świętych Relikwii; prefekt Świętej Kongregacji ds. Korekty Ksiąg Obrządków Wschodnich; archiprezbiter bazyliki liberiańskiej Pier Marcellino Corradini (18 maja 1712) – kardynał biskup Frascati †Giovanni Battista Altieri (11 września 1724) – kardynał biskup Palestriny (zmarł 12 marca na konklawe) Armand Gaston Maximilien de Rohan de Soubise (18 maja 1712) – kardynał prezbiter SS. Trinita al Monte Pincio; protoprezbiter Świętego Kolegium Kardynałów; biskup Strasbourga Giulio Alberoni (12 lipca 1717) – kardynał prezbiter S. Crisogono Thomas-Philippe Wallard d’Hénin-Liétard (29 listopada 1719) – kardynał prezbiter S. Balbina; arcybiskup Mechelen Luis Antonio Belluga y Moncada CO (29 listopada 1719) – kardynał prezbiter S. Prassede; protektor Hiszpanii Vincenzo Petra (20 listopada 1724) – kardynał prezbiter S. Pietro in Vincoli; prefekt generalny Świętej Kongregacji Rozkrzewiania Wiary; penitencjariusz większy Niccolò Coscia (11 czerwca 1725) – kardynał prezbiter S. Maria in Domnica Angelo Maria Quirini OSBCas (9 grudnia 1726) – kardynał prezbiter S. Marco; arcybiskup Brescii; bibliotekarz Świętego Kościoła Rzymskiego; komendatariusz opactwa terytorialnego Vangadizza Nicolò Maria Lercari (9 grudnia 1726) – kardynał prezbiter Ss. Giovanni e Paolo Prospero Lorenzo Lambertini (9 grudnia 1726) – kardynał prezbiter S. Croce in Gerusalemme; arcybiskup Bolonii Francesco Antonio Finy (9 grudnia 1726) – kardynał prezbiter S. Maria in Trastevere Sigismund von Kollonitsch (26 listopada 1727) – kardynał prezbiter Ss. Pietro e Marcellino; arcybiskup Wiednia; protektor Austrii i Rzeszy Niemieckiej Philipp Ludwig von Sinzendorf (26 listopada 1727) – kardynał prezbiter S. Maria sopra Minerva; biskup Wrocławia Vincenzo Ludovico Gotti OP (30 kwietnia 1728) – kardynał prezbiter S. Sisto Pierluigi Carafa (20 września 1728) – kardynał prezbiter S. Prisca † Leandro di Porzia OSBCas (30 kwietnia 1728) – kardynał prezbiter S. Callisto; prefekt Świętej Kongregacji Indeksu (opuścił konklawe 10 maja, zmarł 10 czerwca) Giuseppe Accoramboni (20 września 1728) – kardynał prezbiter S. Maria in Transpontina; arcybiskup Imoli Camillo Cibo (23 marca 1729) – kardynał prezbiter S. Maria del Popolo Francesco Scipione Maria Borghese (6 lipca 1729) – kardynał prezbiter S. Silvestro in Capite Carlo Vincenzo Maria Ferreri OP (6 lipca 1729) – kardynał prezbiter S. Maria in Via; biskup Vercelli Bartolomeo Massei (2 października 1730) – kardynał prezbiter S. Agostino; arcybiskup Ankony Vincenzo Bichi (24 września 1731) – kardynał prezbiter S. Lorenzo in Panisperna; kamerling Świętego Kolegium Kardynałów Giuseppe Firrao (24 września 1731) – kardynał prezbiter S. Tommaso in Parione; sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej; prefekt Świętej Konsulty; prefekt Świętej Kongregacji ds. Awinionu; prefekt Świętej Kongregacji ds. Sanktuarium w Loreto; prefekt Świętej Kongregacji ds. Fermo; prefekt Świętej Kongregacji ds. Biskupów i Zakonników; prefekt Trybunału Apostolskiej Sygnatury Łaski Antonio Saverio Gentili (24 września 1731) – kardynał prezbiter S. Stefano al Monte Celio; prefekt Świętej Kongregacji Soboru Trydenckiego; prodatariusz Jego Świątobliwości Giovanni Antonio Guadagni OCD (24 września 1731) – kardynał prezbiter S. Martino ai Monti; wikariusz generalny diecezji rzymskiej; prefekt Świętej Kongregacji ds. Dyscypliny Zakonnej; prefekt Świętej Kongregacji ds. Rezydencji Biskupów Troiano Acquaviva d’Aragona (1 października 1732) – kardynał prezbiter S. Cecilia; arcybiskup Monreale; ambasador Hiszpanii oraz królestwa Neapolu wobec Stolicy Apostolskiej Domenico Riviera (2 marca 1733) – kardynał prezbiter Ss. Quirico e Giulitta; prefekt Świętej Kongregacji Dobrego Rządu; prefekt Świętej Kongregacji ds. Granic Państwa Kościelnego Marcello Passari (28 września 1733) – kardynał prezbiter S. Maria in Aracoeli; proaudytor Jego Świątobliwości Pompeo Aldrovandi (24 marca 1734) – kardynał prezbiter S. Eusebio; arcybiskup Montefiascone e Corneto † Serafino Cenci (24 marca 1734) – kardynał prezbiter S. Agnese fuori le mura; arcybiskup Benewentu (zmarł 24 czerwca na konklawe) Giuseppe Spinelli (17 stycznia 1735) – kardynał prezbiter S. Pudenziana; arcybiskup Neapolu Henri-Osvald de la Tour d’Auvergne de Bouillon (20 grudnia 1737) – kardynał prezbiter bez tytułu; arcybiskup Vienne; komendatariusz opactwa terytorialnego Cluny Joseph Dominicus von Lamberg (20 grudnia 1737) – kardynał prezbiter bez tytułu; biskup Pasawy Raniero d’Elci (20 grudnia 1737) – kardynał prezbiter S. Sabina; arcybiskup Ferrary Domenico Passionei (23 czerwca 1738) – kardynał prezbiter S. Bernardo alla Terme; sekretarz ds. Brewe Apostolskich; komendatariusz opactwa terytorialnego Farfa Silvio Valenti Gonzaga (19 grudnia 1738) – kardynał prezbiter bez tytułu; archimandryta Messyny; legat apostolski w Bolonii Gaetano Stampa (23 lutego 1739) – kardynał prezbiter bez tytułu; arcybiskup Mediolanu Pierre Guérin de Tencin (23 lutego 1739) – kardynał prezbiter Ss. Nereo ed Achilleo; arcybiskup Embrun; ambasador Francji wobec Stolicy Apostolskiej Carlo Maria Marini (29 maja 1715) – kardynał diakon S. Agata in Suburra; legat apostolski w Romanii; prefekt Świętej Kongregacji ds. Obrzędów Alessandro Albani OSIoHieros (16 lipca 1721) – kardynał diakon S. Maria in Cosmedin; protektor królestwa Sardynii; prefekt Świętej Kongregacji ds. Wód, Bagien Pontyjskich i Doliny Chiana; komendatariusz opactw terytorialnych Nonantola i Staffarda Nicolò del Giudice (11 czerwca 1725) – kardynał diakon S. Maria ad Martyres Neri Maria Corsini (14 sierpnia 1730) – kardynał diakon S. Eustachio; sekretarz ds. Memoriałów; prefekt Trybunału Apostolskiej Sygnatury Sprawiedliwości; protektor Portugalii Bartolomeo Ruspoli (2 października 1730) – kardynał diakon Ss. Cosma e Damiano; wielki przeor zakonu joannitów w Rzymie Agapito Mosca (1 października 1732) – kardynał diakon S. Giorgio in Velabro; legat apostolski w Ferrarze Giovanni Battista Spinola (28 września 1733) – kardynał diakon S. Cesareo in Palatio; komendatariusz opactw terytorialnych Subiaco i S. Genesio w Brescello Giacomo Lanfredini (24 marca 1734) – kardynał diakon S. Maria in Portico; prefekt Świętej Kongregacji ds. Kościelnych Immunitetów; biskup Osimo e Cingoli Carlo Rezzonico (20 grudnia 1737) – kardynał diakon S. Nicola in Carcere Tulliano; prefekt ds. ekonomicznych Świętej Kongregacji Rozkrzewiania Wiary Marcellino Corio (15 lipca 1739) – kardynał diakon S. Adriano Prospero Colonna (30 września 1739) – kardynał diakon S. Angelo in Pescheria Carlo Maria Sacripante (30 września 1739) – kardynał diakon S. Maria in Aquiro
Jeden elektor (Ottoboni) został mianowany jeszcze przez Aleksandra VIII, dziewięciu przez Klemensa XI, jeden (Alessandro Albani) przez Innocentego XIII, szesnastu przez Benedykta XIII, a dwudziestu siedmiu przez Klemensa XII.
Nieobecni Trzynastu kardynałów (w tym jeden Polak) nie uczestniczyło w konklawe:
Nuno de Cunha da Ataíde (18 maja 1712) – kardynał prezbiter S. Anastasia; inkwizytor generalny Portugalii Melchior de Polignac (18 maja 1712) – kardynał prezbiter S. Maria degli Angeli; arcybiskup Auch; komendatariusz opactwa terytorialnego Saint-Pierre-de-Corbie Benedetto Erba Odescalchi (30 stycznia 1713) – kardynał prezbiter Ss. XII Apostoli Damian Hugo Philipp von Schönborn (30 stycznia 1713) – kardynał prezbiter S. Pancrazio; biskup Spiry i Konstancji Léon Potier de Gesvres (29 listopada 1719) – kardynał prezbiter bez tytułu André-Hercule de Fleury (11 września 1726) – kardynał prezbiter bez tytułu; pierwszy minister króla Francji i generalny superintendent Poczty João da Mota e Silva (26 listopada 1727) – kardynał prezbiter bez tytułu; pierwszy sekretarz stanu Królestwa Portugalii Pietro Maria Pieri OSM (24 marca 1734) – kardynał prezbiter S. Giovanni a Porta Latina Tomás de Almeida (20 grudnia 1737) – kardynał prezbiter bez tytułu; patriarcha Lizbony OkcydentalnejW 1716 archidiecezja lizbońska została podzielona na dwie części: Lizbonę Orientalną (która zachował status archidiecezji) i Okcydentalną (wyniesioną do rangi patriarchatu). Do ich ponownego połączenia doszło w grudniu 1740 Gaspar de Molina y Oviedo OESA (20 grudnia 1737) – kardynał prezbiter bez tytułu; biskup Malagi; przewodniczący Rady Kastylii Jan Aleksander Lipski (20 grudnia 1737) – kardynał prezbiter bez tytułu; biskup Krakowa Lorenzo Altieri (13 listopada 1690) – kardynał diakon S. Maria in Via Lata; protodiakon Świętego Kolegium Kardynałów; komendatariusz opactwa terytorialnego Tre Fontane Luis Antonio Jaime de Borbón y Farnesio (19 grudnia 1735) – kardynał diakon S. Maria della Scala; administrator archidiecezji Toledo
Pięciu mianował Klemens XII, dwóch Benedykt XIII, pięciu Klemens XI, a jednego jeszcze Aleksander VIII.
Frakcje w Kolegium Kardynalskim Kolegium Kardynalskie podzieliło się na dwa duże bloki: frakcja kardynała Neri Corsiniego, bratanka Klemensa XII, grupująca nominatów jego wuja: Massei, Bichi, Cenci, Gentili, Riviera, Passeri, Aldrovandi, d’Elci, Rezzonico, Passionei, Valenti Gonzaga, Sacripante, Ruspoli, Mosca, Spinola, Corio, Colonna, Firrao, Guadagni, Lanfredini, Stampa, Spinelli frakcja kamerlinga Annibale Albaniego, bratanka papieża Klemensa XI, grupująca włoskich kardynałów mianowanych przez poprzedników Klemensa XII: Ruffo, Giovanni Battista Altieri, Pico della Mirandola, Corradini, Alberoni, Petra, Quirini, Finy, Lambertini, Lercari, Carafa, Gotti, Porzia, Accoramboni, Cibo, Borghese, Ferreri, Marini, Alessandro Albani, Coscia
Ponadto swoich reprezentantów na konklawe miały mocarstwa katolickie. Austrię reprezentowali kardynałowie Giudice, d’Alsace, Lamberg, Kollonitsch i Sinzendorf; Francję – Tencin, Rohan, Ottoboni i de la Tour, a Hiszpanię Acquaviva i Belluga y Moncada. Austria i Francja utworzyły wspólny blok z Corsinim, a Hiszpania przyłączyła się do frakcji Albaniego.