Węglan baru, – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu węglowego i baru.
Otrzymywanie Jest otrzymywany praktycznie wyłącznie przez wytrącanie z roztworów siarczku baru za pomocą lub :
Właściwości Węglan baru w temperaturze pokojowej jest drobnokrystalicznym ciałem stałym barwy białej, bardzo słabo rozpuszczalnym w wodzie, 14 mg/l. Tworzy rombowe kryształy (forma γ), które w temperaturze ponad 803 °C przechodzi w odmianę heksagonalną β, zaś powyżej 980 °C w odmianę regularną α.
Podczas prażenia powyżej 1000 °C następuje jego rozkład z wydzieleniem dwutlenku węgla:
W obecności węgla reakcja ta przebiega w znacznie niższej temperaturze i jest wykorzystywana do produkcji tlenku baru.
Zastosowanie Poza wspomnianą produkcją tlenku baru, jest substratem do otrzymywania wielu innych soli baru, np.:
Jest często stosowany w przemyśle ceramicznym. W produkcji cegieł jest dodawany do masy ceramicznej w celu wytrącenia rozpuszczalnych siarczanów, które powodują odbarwianie produktu i . Inne zastosowania to produkcja szkliw oraz nadprzewodników wysokotemperaturowych, a także przy produkcji kineskopów (zapobiega wydostawaniu się z nich promieni X).
.
Toksyczność Właściwości toksykologiczne tego związku nie zostały jednak dokładnie zbadane. Przypuszcza się, że ze względu na roztwarzanie w kwaśnym soku żołądkowym, efekt spożycia może być zbliżony do skutków spożycia . W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono działania drażniącego na skórę i oczy ani reakcji uczuleniowych. W badaniu pracowników zakładów ceramicznych narażonych na kontakt z pyłem przez 7–27 lat nie stwierdzono żadnych specyficznych objawów zatruć przewlekłych.
Przypisy
Kategoria:Nieorganiczne sole baru Baru, węglan