mały|Grób Seweryna Uruskiego na cmentarzu Powązkowskim Seweryn Maciej Leon Uruski herbu Sas (ur. 1 czerwca 1817 w Biłce Szlacheckiej koło Lwowa, zm. 16 sierpnia 1890 w Pizie) – marszałek szlachty guberni warszawskiej, tajny radca i ochmistrz dworu cesarskiego, heraldyk, prezes Heroldii Królestwa Polskiego, autor 15-tomowego, nieukończonego Herbarza szlachty polskiej; hrabia od 1844.
Życiorys Syn Kajetana i Wandy Julianny Uruskiej-Caboga zd. Potockiej.
Ożeniony z Ermancją Hermancją Ermanią Tyzenhauz h. Bawół, z którą miał troje dzieci: Mateusz Rudolf Michał Uruski (ur. i zm. 1843), Maria Wanda Felicja Uruska (1853-1931) Seweryna Maria Uruska (1860-1931).
Najsłynniejsze jego dzieło to 15-tomowy Herbarz szlachty polskiej, przy czym tomy od I do XIV zostały opracowane przy współudziale Adama Amilkara Kosińskiego. Herbarz wydany został staraniem jego córek dopiero w latach 1904–1917. Zawiera nazwiska zaczynając się od liter A- do Rzy-.
Był właścicielem Pałacu Uruskich w Warszawie, miał też udział w nieudanej inicjatywie budowy targowiska Sewerynów na Dynasach.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (pod murem II-31).
Przypisy
Linki zewnętrzne Rodzina. Herbarz szlachty polskiej Seweryna Uruskiego w zbiorach Wielkopolskiej Biblioteki Internetowej Publikacje Seweryna Uruskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Marszałkowie gubernialni (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Urodzeni w 1817 Seweryn Kategoria:Zmarli w 1890 Kategoria:Polscy heraldycy Kategoria:Polscy genealodzy Kategoria:Urzędnicy dworscy Imperium Rosyjskiego Kategoria:Prezesi Heroldii Królestwa Polskiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie