Tadeusz Somogi (ur. 1 stycznia 1922 w Czerwonogrodzie, zm. 12 września 2009 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy.
Życiorys Przed wojną działacz harcerski. W 1944 w Sumach wstąpił do tworzącej się w ZSRR I Armii Wojska Polskiego i wkrótce został aktorem Teatru Frontowego 4 Dywizji im. Jana Kilińskiego.
Po zakończeniu II wojny światowej powrócił do kraju i rozpoczął studia w Państwowej Szkole Dramatycznej w Warszawie. Po egzaminie eksternistycznym w 1946 debiutował rolą sierżanta w Uczniu diabła Shawa w reż. Dobiesława Damięckiego na Scenie Muzyczno-Operowej Miejskich Teatrów Dramatycznych. Następnie występował na scenach warszawskich teatrów: Nowego (1949–1953), Powszechnego (1954–1955), Ziemi Mazowieckiej (1955–1956) oraz Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie (1947–1948). W latach 1957–1987 był aktorem Teatru Komedia w Warszawie.
W latach 1950–1993 wystąpił w ponad stu filmach fabularnych m.in. Jana Rybkowskiego, Andrzeja Wajdy, Krzysztofa Zanussiego, Jerzego Hoffmana, Stanisława Barei, Jerzego Passendorfera, Tadeusza Chmielewskiego, Czesława Petelskiego, Romana Wionczka, Andrzeja Konica, Ignacego Gogolewskiego, Tadeusza Konwickiego. Występował również w Teatrze Telewizji (m.in. w 1953 Okno w lesie i w reż. Józefa Słotwińskiego – pierwsze przedstawienie po uruchomieniu Telewizji Polskiej).
Kapitan Wojska Polskiego. Miłośnik i propagator jeździectwa. Od 1968 aktywny członek Sekcji Jeździeckiej CWKS Legia Warszawa, triumfator wielu konkursów w skokach przez przeszkody, w latach 70. XX wieku drugi wicemistrz Warszawy w skokach.
Został pochowany na cmentarzu w Wilanowie.
Filmografia 1950: Miasto nieujarzmione – sierżant Klimczak „Florian” 1955: Godziny nadziei – aktor z teatru polowego 1956: Nikodem Dyzma – porucznik, podwładny Waredy 1956: Warszawska Syrena 1957: Kapelusz pana Anatola – sprzedawca kapeluszy w domu handlowym 1958: Noc poślubna – żołnierz austriacki 1959: Lotna – ułan 1961: Ogniomistrz Kaleń – sierżant „Zawieja”, członek oddziału Żubryda 1963: Naganiacz – łącznik z rozkazem dla Michała 1967: Tortura nadziei – sekretarz trybunału 1969: Jak rozpętałem drugą wojnę światową – tłumacz „Uśmiechniętego Alfreda” 1969: Pan Wołodyjowski – posłaniec od Potockiego wręczający list Wołodyjowskiemu w Kamieńcu 1969: Przygody pana Michała – szlachcic spod Kamieńca 1971: Na przełaj 1972: Kopernik – sługa Łukasza Watzenrode 1972: Kopernik – sługa Łukasza Watzenrode (odc. 2) 1973: Janosik – Hajduk 1973: Nagrody i odznaczenia – aktor śpiewający rannym w szpitalu 1974: Wiosna panie sierżancie – Kozłowski, członek komisji egzaminacyjnej. 1975: Kazimierz Wielki – Rycerz 1978: Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz? – konferansjer prowadzący teleturniej 1978: Romans Teresy Hennert – major 1979: Na własną prośbę – Gajowiec 1980: Zamach stanu – minister w rządzie Witosa 1981: Bołdyn – Czeczot 1981: Miś – spiker w TV 1981: Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy – żandarm poszukujący księdza Śmigielskiego (odc. 8) 1983: Alternatywy 4 – gość na weselu / Wiśniewski 1983: Kamienne tablice – urzędnik Ambasady Polski w Indiach 1983: Na odsiecz Wiedniowi 1984: Pan na Żuławach – UBek 1984: Rycerze i rabusie – sługa Klofasa 1985: Chrześniak – gość na urodzinach Purowskiego 1985: Kim jest ten człowiek – dyrektor Romuald, były przyjaciel Iwińskiego 1985: Rośliny trujące – gość na weselu Juliusza 1986: A żyć trzeba dalej – kelner w tawernie 1986: Tulipan – porucznik Szota 1987: Ballada o Januszku – sędzia na procesie Januszka i Arka Żurka (odc. 3) 1987: Cesarskie cięcie – prezes klubu piłkarskiego 1988: Chichot Pana Boga – pracownik drukarni 1988: Crimen – członek oddziału Rosińskiego (odc. 1, 3 i 4) 1988: Generał Berling – Alfred Lampe 1988: Pogranicze w ogniu – recepcjonista w gdańskim hotelu „Sopot” (odc. 5, 6) 1988: Rzeczpospolitej dni pierwsze 1989: Gorzka miłość – oficer na przyjęciu u Powiłańskich 1989: Gorzka miłość – oficer na przyjęciu u Powiłańskich (odc. 1) 1989: Kanclerz – uczestnik egzekucji Zborowskiego (odc. 3) 1989: Opowieść o „Dziadach” Adama Mickiewicza. Lawa – gość na balu u Senatora 1989: Modrzejewska (odc. 6) 1989: Rififi po sześćdziesiątce – dozorca w przedwojennej łaźni 1989: Sceny nocne – gość w salonie barona Niemana 1989: Żelazną ręką – przyglądający się ścięciu Samuela Zborowskiego 1990: W środku Europy – ojciec Bożeny 1991: Pogranicze w ogniu – recepcjonista w Grand Hotelu (odc. 12, 14, 15)
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1970) Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” Odznaka „Zasłużony dla Warszawy”
Przypisy – Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 – na wniosek Ministra Kultury i Sztuki – wskazany jako Samogi Tadeusz.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony dla Warszawy” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu w Wilanowie Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2009