Martin Höllwarth (ur. 13 kwietnia 1974 w Schwaz) – austriacki skoczek narciarski i trener, czterokrotny medalista olimpijski, sześciokrotny medalista mistrzostw świata i dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.
Kariera W 1991 odniósł pierwszy znaczący sukces, gdy w Reit im Winkl został mistrzem świata juniorów. Rok później w Vuokatti zdobył brązowy medal MŚJ (za Tonim Nieminenem oraz Sylvainem Freiholzem).
W Pucharze Świata w skokach zadebiutował 1 grudnia 1991 podczas konkursu w Thunder Bay, gdzie zajął 21. miejsce. Pierwsze punkty w karierze zdobył 29 grudnia 1991 w Oberstdorfie, gdzie był czwarty. Zajął następnie 19. miejsce w Garmisch-Partenkirchen, piąte w Innsbrucku oraz drugie w Bischofshofen, co było jego pierwszym podium w zawodach Pucharu Świata. Wyniki te dały mu czwarte miejsce w klasyfikacji końcowej 39. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Cztery dni po zakończeniu Turnieju, w Predazzo odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w PŚ.
W 1992 wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zdobył trzy srebrne medale. Na normalnej skoczni prowadził po pierwszej serii, jednak w drugiej kolejce wyprzedził go rodak – Ernst Vettori. W konkursie na dużym obiekcie również zajął 2. miejsce – złoto wywalczył Toni Nieminen. Trzeci srebrny medal zdobył w konkursie drużynowym, gdzie startował wraz z Heinzem Kuttinem, Ernstem Vettorim i Andreasem Felderem. W klasyfikacji generalnej sezonu 1991/1992 zajął 10. miejsce.
W sezonie 1992/1993 był raz na podium zawodów PŚ: 19 grudnia 1992 wygrał konkurs w Sapporo. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął 13. miejsce. Wystąpił także na mistrzostwach świata w Falun, gdzie był szesnasty na normalnym obiekcie. Rok później, podczas treningu na mistrzostwach świata w lotach w Planicy (1994) poprawił kilkuletni rekord świata w długości skoku Piotra Fijasa wynoszący 194,0 metrów (Höllwarth uzyskał 196 m). Jeszcze na tych samych mistrzostwach rekord ten został poprawiony przez Nieminena, który uzyskał 203,5 m.
Zwyciężył w Turnieju Schwarzwaldzkim w 1995.
W 1997 zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej czwartej edycji Letniego Grand Prix. W sezonie 1996/1997 odniósł kolejne zwycięstwo w zawodach PŚ, triumfując 1 lutego 1997 w Willingen. Trzy tygodnie później wziął udział w mistrzostwach świata w Trondheim, podczas których zajął 19. miejsce na dużej skoczni, a na normalnej był dwunasty. Drużynowo Austriacy z Höllwarthem w składzie przegrali walkę o brązowy medal z reprezentantami Niemiec o zaledwie 4,7 punktu i zajęli ostatecznie czwartą pozycję.
Dobre wyniki w sezonie 1997/1998 dały mu 11. miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. W tym samym sezonie wziął udział w mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie (40. miejsce) oraz w igrzyskach olimpijskich w Nagano. Na igrzyskach startował w konkursie na dużej skoczni (43. miejsce) i drużynowo (brązowy medal wraz z Reinhardem Schwarzenbergerem, Stefanem Horngacherem i Andreasem Widhölzlem). Na zakończenie sezonu zajął trzecie miejsce w Planicy.
Od sezonu 1998/1999 do sezonu 2000/2001 nie stanął ani razu na podium w konkursach indywidualnych PŚ. Na mistrzostwach świata w Ramsau (1999) był w drużynie, która zdobyła brązowy medal (razem z Widhölzlem, Schwarzenbergerem i Horngacherem). Indywidualnie był piąty na normalnej skoczni oraz czternasty na dużej. Na mistrzostwach świata w Lahti (2001) zdobył trzy medale. Na normalnej skoczni zajął 3. miejsce, ustępując tylko Adamowi Małyszowi oraz Martinowi Schmittowi. Na dużej skoczni był czwarty, przegrywając walkę o brązowy medal z Janne Ahonenem. W konkursach drużynowych zdobył złoto (normalna skocznia) oraz brąz (duża skocznia).
W 2002 zajął dziewiąte miejsce na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie. Wziął też udział w igrzyska olimpijskie w Salt Lake City. Start w tej imprezie zakończył się porażką ekipy austriackiej, która nie wywalczyła żadnego medalu. Drużynowo Austriacy zajęli czwarte miejsce. Indywidualnie Höllwarth zajął 14. miejsce na dużej skoczni, a na normalnej był 25. W Pucharze Świata czterokrotnie stawał na podium, co dało mu szóste miejsce w klasyfikacji generalnej. Ponadto po zajęciu drugiego miejsca w Oberstdorfie, siódmego w Ga-Pa oraz trzeciego w Innsbrucku i Bischofshofen uplasował się na trzecim miejscu w klasyfikacji końcowej 50. Turnieju Czterech Skoczni.
W sezonie 2002/2003 trzykrotnie zwyciężył w zawodach PŚ, co dało szóste miejsce w klasyfikacji generalnej. Był także piąty w siódmej edycji Turnieju Nordyckiego. Na mistrzostwach świata w Val di Fiemme (2003) nie zdobył medalu – był piąty w konkursie drużynowym i siódmy indywidualnie na normalnym obiekcie. W dwóch kolejnych sezonach zajmował piąte miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ oraz dwukrotnie drugie miejsce w Trinieju Czterech Skoczni (w 52. edycji wyprzedził go Sigurd Pettersen, a w 53. Janne Ahonen). Był także dziewiętnasty na mistrzostwach świata w lotach w Planicy (2004). Ostatni raz na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata stanął 9 stycznia 2005 w Willingen, gdzie zajął drugie miejsce. Ostatnią dużą imprezą w jego karierze były mistrzostwa świata w Oberstdorfie (2005), gdzie w obu konkursach drużynowych Austriacy z Höllwarthem składzie zdobyli złote medale. Indywidualnie był dziewiąty na dużej skoczni i dwunasty na normalnej. W ostatnim konkursie sezonu 2004/2005 ustanowił swój rekord życiowy, skacząc 222,5 m na Letalnicy.
W kolejnych trzech sezonach nie odnosił znaczących sukcesów. W 2008 zakończył karierę sportową. Objął funkcję szkoleniowca reprezentacji Estonii w skokach narciarskich, którą pełnił do września 2009.
Wypadek w 2001 Był jednym z uczestników wypadku drogowego 4 lutego 2001, w którym zginął ówczesny trener reprezentacji Austrii Alois Lipburger. Ekipa austriacka wracała do kraju z zawodów Pucharu Świata w Willingen. Do tragedii doszło w pobliżu miejscowości Roßhaupten w Bawarii, niedaleko austriackiej granicy. Przyczyną tragedii było oblodzenie jezdni. Auto prowadzone przez Höllwartha ok. godz. 22:15 wpadło w poślizg i koziołkując wylądowało na dachu w przydrożnym rowie. Trener, siedzący na prawym fotelu w wyniku obrażeń głowy zmarł na miejscu. Andreas Widhölzl i Martin Höllwarth doznali średnio poważnych obrażeńSkokinarciarskie.pl: Alois Lipburger, trener Austriaków, nie żyje .
Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca2.15px9 lutego1992 AlbertvilleSkocznia normalna indywidualnie218.1 pkt 4.7 pktErnst Vettori2.15px14 lutego1992 AlbertvilleSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Heinz Kuttin, Ernst Vettori, Martin Höllwarth, Andreas Felder642.9 pkt1.5 pkt 2.15px16 lutego1992 AlbertvilleSkocznia duża indywidualnie227.3 pkt12.2 pktToni Nieminen43.15 lutego1998 NaganoSkocznia duża indywidualnie86.6 pkt185.7 pktKazuyoshi Funaki3.15px16 lutego1998 NaganoSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Reinhard Schwarzenberger, Martin Höllwarth, Stefan Horngacher, Andreas Widhölzl881.5 pkt51.5 pkt 25.10 lutego2002 Salt Lake CitySkocznia normalna indywidualnie181.8 pkt 41.0 pktSimon Ammann14.13 lutego2002 Salt Lake CitySkocznia duża indywidualnie233.3 pkt48.1 pktSimon Ammann4.14 lutego2002 Salt Lake CitySkocznia duża drużynowoSkład zespołu: Reinhard Schwarzenberger, Martin Höllwarth, Stefan Horngacher, Andreas Widhölzl927.1 pkt47.3 pkt
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca16.27 lutego1993 FalunSkocznia normalna indywidualnie203.8 pkt34.0 pktMasahiko Harada12.22 lutego1997 TrondheimSkocznia normalna indywidualnie247.0 pkt16.5 pktJanne Ahonen4.27 lutego1997 TrondheimSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Stefan Horngacher, Martin Höllwarth, Andreas Widhölzl, Andreas Goldberger840.9 pkt114.4 pkt 19.1 marca1997 TrondheimSkocznia duża indywidualnie194.7 pkt57.4 pktMasahiko Harada14.21 lutego1999 RamsauSkocznia duża indywidualnie205.3 pkt58.1 pktMartin Schmitt3.23 lutego1999 RamsauSkocznia duża drużynowo905.5 pkt83.4 pkt5.26 lutego1999 RamsauSkocznia normalna indywidualnie247.5 pkt7.5 pktKazuyoshi Funaki4.19 lutego2001 LahtiSkocznia duża indywidualnie251.4 pkt24.9 pktMartin Schmitt3.21 lutego2001 LahtiSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Andreas Goldberger, Wolfgang Loitzl, Martin Höllwarth, Stefan Horngacher880.2 pkt59.6 pkt3.23 lutego2001 LahtiSkocznia normalna indywidualnie223.0 pkt23.0 pktAdam Małysz1.25 lutego2001 LahtiSkocznia normalna drużynowo953.5 pkt—14.22 lutego2003 Val di FiemmeSkocznia duża indywidualnie243.3 pkt45.7 pktAdam Małysz5.23 lutego2003 Val di FiemmeSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Martin Höllwarth, Andreas Kofler, Andreas Widhölzl, Florian Liegl961.8 pkt84.8 pkt7.28 lutego2003 Val di FiemmeSkocznia normalna indywidualnie250.5 pkt28.5 pktAdam Małysz12.19 lutego2005 OberstdorfSkocznia normalna indywidualnie244.0 pkt12.0 pktRok Benkovič1.20 lutego2005 OberstdorfSkocznia normalna drużynowoSkład drużyny: Wolfgang Loitzl, Andreas Widhölzl, Thomas Morgenstern, Martin Höllwarth970.5 pkt—9.25 lutego2005 OberstdorfSkocznia duża indywidualnie289.8 pkt23.4 pktJanne Ahonen1.26 lutego2005 OberstdorfSkocznia duża drużynowo1137.3 pkt—
Mistrzostwa świata w lotach Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca40.25 stycznia1998 OberstdorfLoty indywidualnie126.0 pkt650.4 pkt Kazuyoshi Funaki9.10 marca2002 HarrachovLoty indywidualnie319.2 pkt77.1 pkt Sven Hannawald19.22 lutego2004 PlanicaLoty indywidualnie624.6 pkt207.5 pkt Roar Ljøkelsøy
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca4.7 marca1991 Reit im WinklSkocznia normalna drużynowo581,5 pkt21,3 pkt1.9 marca1991 Reit im WinklSkocznia normalna indywidualnie221,1 pkt—6.18 marca1992 VuokattiSkocznia normalna drużynowo461,9 pkt108,5 pkt3.21 marca1992 VuokattiSkocznia normalna indywidualnie197,0 pkt21,6 pktToni Nieminen
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce1991/199210.1992/199313.1993/199490.1994/199553.1995/199626.1996/199719.1997/199811.1998/199918.1999/200016.2000/200113.2001/20026.2002/20036.2003/20045.2004/20055.2005/200640.2006/200718.2007/200853.
Miejsca na podium chronologicznie