Ślimakowate (Helicidae) – rodzina lądowych ślimaków płucodysznych z rzędu trzonkoocznych (Stylommatophora), obejmująca największe oskorupione ślimaki Europy. Zaliczono do niej ponad 50 rodzajów ślimaków o dużym zróżnicowaniu kształtu i ubarwienia muszli. Układ rozrodczy charakteryzuje się obecnością dwóch gruczołów palczastych i woreczka strzałki miłosnej. Ślimakowate żyją kilka do kilkunastu lat. Niektóre gatunki są pozyskiwane lub hodowane w celach konsumpcyjnych. Na terenie Polski 5 gatunków podlega ochronie prawnej, w tym 2 ochronie ścisłej.
Systematyka Rodzina Helicidae obejmuje blisko 500 gatunków ślimaków, które sklasyfikowano w podrodzinach: Ariantinae Mörch, 1864 Helicinae Rafinesque, 1815 Murellinae P. Hesse, 1918 Dwóch rodzajów kopalnych nie sklasyfikowano w żadnej z powyższych podrodzin: Nanhaispira W. Yü & X.-Q. Zhang, 1982 † Praecampylaea Pfeffer, 1930 †
Obecność w faunie Polski thumb|Ślimak zaroślowy (Arianta arbustorum) thumb|Iberus sp. W Polsce stwierdzono występowanie 12 gatunków: Arianta arbustorum – ślimak zaroślowy Caucasotachea vindobonensis – wstężyk austriacki Causa holosericea Cepaea hortensis – wstężyk ogrodowy Cepaea nemoralis – wstężyk gajowy Faustina cingulella – ślimak tatrzański Faustina faustina – ślimak nadobny Faustina rossmaessleri – ślimak Rossmasslera Helicigona lapicida – ślimak ostrokrawędzisty Helix lutescens – ślimak żółtawy Helix pomatia – ślimak winniczek Isognomostoma isognomostomos – ślimak maskowiec
Zobacz też mięczaki Polski ochrona gatunkowa ślimaków w Polsce
Przypisy Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt ().