Young Lust – utwór muzyczny brytyjskiego zespołu rockowego Pink Floyd. Pochodzi z wydanej w 1979 roku rock opery/concept albumu The Wall.
Kompozycja Utwór wyróżnia się na płycie swym surowym, wręcz hardrockowym brzmieniem, mocno odstającym od zwykłej stylistyki muzycznej zespołu. Główne wokale wykonywane są w całości przez Davida Gilmoura; Waters śpiewa tu tylko w chórkach.
Ponieważ początek "Young Lust" pod względem muzycznym jest płynną i logiczną konsekwencją zakończenia poprzedniego utworu, "Empty Spaces", te dwie piosenki są często grane w radiu jedna po drugiej (czasami mylnie określane tylko jako Young Lust). Łącznikiem między nimi jest słowo "wall", które Waters zaczyna śpiewać jeszcze w "Empty Spaces", ale kończy już w "Young Lust".
Riff gitarowy zagrany przez Gilmoura pod koniec drugiego wersu został później wykorzystany także na albumach koncertowych Delicate Sound of Thunder i P*U*L*S*E (można go tam usłyszeć po finalnej solówce w utworze "Learning to Fly").
Pod koniec utworu słychać jeden z typowych dla zespołu dramatycznych efektów pozamuzycznych: fragment dialogu Pinka z operatorem telefonicznym. Powstał on podczas nagrywania albumu w Los Angeles, dzięki nieświadomej pomocy operatora międzynarodowego i zamieszkałego w Anglii przyjaciela Rogera Watersa. Basista wpadł na pomysł, żeby nagrać autentyczną rozmowę z urzędnikiem telekomunikacji przekonanym, że ma do czynienia z mężem, którego żonę właśnie przyłapał z innym mężczyzną. Zadzwonił więc do swojego przyjaciela do Anglii mówiąc operatorowi, że dzwoni do żony i nie informując go, że rozmowa jest w rzeczywistości scenką nagrywaną na potrzeby albumu koncepcyjnego. Pierwszych dwóch operatorów nie spełniali pokładanych w nich oczekiwań nie komentując ani słowem sytuacji zastanej u "rodziny" swego klienta - trzeci jest tym, którego słyszymy na albumie.
Fabuła Jak wszystkie utwory na płycie, "Young Lust" przedstawia fragment historii jej głównego bohatera, gwiazdora rockowego imieniem Pink. W sferze tekstowej dotyczy ekscesów obyczajowych i pustki emocjonalnej życia w trasie, gdzie muzyk jest stale poza domem; ponieważ Pink nie widział swej żony od miesięcy, czuje się samotny, a pomiędzy koncertami szuka pocieszenia zapraszając do hotelu tabuny groupies. Dzwoni do żony, lecz telefon odbiera obcy mężczyzna - uświadamia sobie, że już od jakiegoś czasu jest zdradzany, co znacznie pogłębia jego problemy psychiczne i przyspiesza proces budowy ochronnego muru.
Wersja filmowa Sekwencje obrazujące ten utwór w filmowej interpretacji Alana Parkera przedstawiają Pinka w towarzystwie swoich groupies; fanki przechytrzają ochronę aby zdobyć jego autograf lub chociaż znaleźć się w jego towarzystwie, lecz on wydaje się ich nie zauważać. Na filmie telefon, z którego Pink dowiaduje się o romansie swojej żony następuje przed wydarzeniami opisywanymi w "Young Lust", a nie, jak na płycie, po nich. Utwór nabiera w tym kontekście zupełnie innej wymowy; ukazuje ekscesy bohatera bardziej jako reakcję na postępowanie partnerki niż jako objaw jego własnej stopniowej degeneracji. W konsekwencji film Parkera kładzie dużo większy nacisk na rolę czynników zewnętrznych w budowie murów niż teksty Rogera Watersa, przedstawiające problemy Pinka bardziej jako rezultat jego własnej konstrukcji psychicznej, na którą dopiero nakładają się krzywdy wyrządzane mu przez innych.
Covery John Law przedstawił swoją wersję "Young Lust" na albumie nagranym w hołdzie dla Pink Floyd (A Fair Forgery of Pink Floyd, 2003)
Wykonawcy David Gilmour - gitara prowadząca, gitara basowa, wokale Nick Mason - perkusja Roger Waters - chórki Rick Wright - organy, pianino elektryczne Chris Fitzmorris - męski głos w telefonie
Kategoria:Piosenki Pink Floyd Kategoria:Piosenki powstałe w roku 1979 Kategoria:Piosenki wydane w roku 1979