Klasztor mariawicki w Felicjanowie

Klasztor mariawicki w Felicjanowie – klasztor Katolickiego Zgromadzenia Sióstr Mariawitek i – obecnie nieistniejącego – Katolickiego Zgromadzenia Kapłanów Mariawitów.

Siedziba władz zwierzchnich Kościoła Katolickiego Mariawitów, kustodii płockiej oraz parafii Trójcy Przenajświętszej w Felicjanowie. Przełożoną klasztoru jest siostra biskupka Damiana Maria Beatrycze Szulgowicz.

Historia Początki Felicjanowa związane są z parcelacją majątku Miszewko Garwackie, który od 1902 r. wyprzedawała ziemiańska rodzina Jaroszewskich. Część gruntów z tego podziału nabyła Florentyna z Jurkiewiczów Maciejowcowa, która z kolei odsprzedawała je z zyskiem innym zainteresowanym. Jej propozycją sprzedaży zainteresowali się mariawici, którzy pod wodzą swojej przewodniczki duchowej Feliksy Kozłowskiej wyodrębnili się w 1906 r. z Kościoła Rzymskokatolickiego i byli w trakcie organizowania własnej wspólnoty religijnej.

W 1910 r. za pieniądze z ofiar wiernych i pożyczkę zaciągniętą w banku rolnym w imieniu Kościoła Mariawitów, Feliksa Kozłowska zakupiła od Florentyny z Jurkiewiczów Maciejowcowej 500 hektarów ziemi, które następnie podzielono wśród osiedlających się tam wyznawców mariawityzmu. Ogółem w trakcie tej kolonizacji na gospodarstwach mających od 5 do 15 hektarów zamieszkały 73 rodziny. Poza tym z istniejącego tam wcześniej folwarku wydzielono 46 hektarów, które stały się zalążkiem klasztoru, szkoły, internatu dla sierot i ochronki. Powstała owczarnia i młyn. Zakonnice Zgromadzenia Sióstr Mariawitek prowadziły pracownię haftu, pralnię, szwalnie. Osada od imienia założycielki została nazwana Felicjanów.

W 1935 r. w miejscowości wraz z żoną, synem i grupą swoich sympatyków zamieszkał arcybiskup Jan Maria Michał Kowalski, wcześniej zdjęty z urzędu zwierzchnika Kościoła Starokatolickiego Mariawitów. W Felicjanowie zorganizował on ośrodek życia religijnego własnej wspólnoty mariawickiej, która po rozłamie z denominacją płocką przyjęła nazwę Kościoła Katolickiego Mariawitów.

W czasie II wojny światowej (w marcu 1941 r.Z dziejów Królestwa. Wydanie jubileuszowe. Praca zbiorowa pod redakcją Józefa Marii Rafaela Wojciechowskiego. Wydawnictwo Kościoła Katolickiego Mariawitów, Felicjanów 1972, s. 72.) klasztor mariawicki w Felicjanowie został wysiedlony przez Niemców. Mariawici odzyskali go dopiero po zakończeniu działań wojennych w 1945 r.

Klasztor w Felicjanowie jest miejscem corocznych ogólnokościelnych uroczystości w niedzielę Zesłania Ducha Świętego.

Architektura lewo|mały|245px|Ołtarz w kaplicy klasztornej W klasztorze mariawickim znajduje się kaplica, w której odbywa się indywidualna adoracja Przenajświętszego Sakramentu. Jest tam też przechowywana Barankowa Księga ŻywotaJózef M. Rafael Wojciechowski: Pisma wybrane. Dzieło Bożego ratunku. Mariawicki znak czasu. Wydawnictwo Kościoła Katolickiego Mariawitów, Felicjanów 2003, s. 39., do której wpisywane są imiona i nazwiska wiernych oraz sympatyków Kościoła Katolickiego MariawitówKsięga została założona w 1917 r., obecną nazwę otrzymała w 1924 r. W okresie działalności niepodzielonego Kościoła Mariawitów znajdowała się w Świątyni Miłosierdzia i Miłości w Płocku. Zob. Józef M. Rafael Wojciechowski: Pisma wybrane. Dzieło Bożego ratunku. Mariawicki znak czasu. Wydawnictwo Kościoła Katolickiego Mariawitów, Felicjanów 2003, s. 38–39. Por. Z dziejów Królestwa. Wydanie jubileuszowe. Praca zbiorowa pod redakcją Józefa Marii Rafaela Wojciechowskiego. Wydawnictwo Kościoła Katolickiego Mariawitów, Felicjanów 1972, s. 17, 73, 134.. Mała kapliczka mieści się po prawej stronie frontowej części domu. Prowadzą do niej osobne schodki, nad którymi pod okapem dachu zawieszony dzwonek daje trzykrotnie na dzień znak na Anioł Pański i wzywa na nabożeństwa. Odbywają się tutaj stałe nabożeństwa, bowiem kaplica wykorzystywana jest dla miejscowej parafii Trójcy Przenajświętszej.

Z dziedzińca folwarcznego – od bramy wjazdowej – prowadzą ścieżki naokoło wielkiego klombu, w środku którego na białym postumencie wznosi się statua Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny obejmującej jakby cały Felicjanów w opiece. W obrębie klombu znajdują się groby zwierzchników Kościoła Katolickiego Mariawitów – siostry arcykapłanki Antoniny Marii Izabeli Wiłuckiej-Kowalskiej (zm. 1946) i arcybiskupa Józefa Marii Rafaela Wojciechowskiego (zm. 2005) oraz tablica epitafijna pierwszego przełożonego denominacji felicjanowskiej, arcybiskupa Jana Marii Michała Kowalskiego (zm. 1942)Sławomir P. Markowski: Teologiczne założenia programu ogrodu mariawitów w Felicjanowie. Rocznik Teologiczny LXVI – z. 4/2024, DOI: 10.36124/rt2024.06, Chrześcijańska Akademia Teologiczna w Warszawie, Warszawa 2024, s. 164.. Na terenach należących do klasztoru znajduje się również jezioro. Przy wodzie znajduje się kamienna grota, którą ozdabia ustawiona w niszy figura św. Franciszka z Asyżu. Obok rozciąga się ogród owocowo-warzywny, zaprojektowany na początku XX w. przez Antoniego Marksa, ojca jednego z kapłanów mariawitów. Naprzeciwko ogrodu widoczna jest droga do Pepłowa, nieopodal znajdował się mały rzymskokatolicki kościółek św. Bartłomieja.

Zespół klasztorny (dawny dwór, budynki klasztorne, stróżówka, park) został wpisany do rejestru zabytków 1 września 1980 r. pod nr 528.

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne Oficjalna strona Kościoła na portalu Facebook

Kategoria:Klasztory w Polsce Klasztor Kategoria:Parafie i świątynie Kościoła Katolickiego Mariawitów Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Bodzanów Kategoria:Zabytki w powiecie płockim Klasztor Kategoria:Mariawici Kategoria:Mariawitki