Super Junior (hangul: 슈퍼주니어, także znany jako SuJu lub SJ) – południowokoreański boysband utworzony przez producenta Lee Soo-mana, założyciela SM Entertainment w 2005 roku. Oryginalnie, Super Junior zadebiutował z dwunastoma członkami: lider Leeteuk, Heechul, Han Geng, Yesung, Kangin, Shindong, Sungmin, Eunhyuk, Donghae, Siwon, Ryeowook, i Ki-bum. Kyuhyun dołączył do zespołu w 2006 roku.
Super Junior zdobył międzynarodowe uznanie po wydaniu w 2009 roku najlepiej sprzedającego się singla „Sorry, Sorry”, tytułowej piosenki najbardziej udanego albumu Sorry, Sorry. Z biegiem lat zespół został podzielony na mniejsze grupy, jednocześnie ukierunkowane na różne branże muzyczne i odbiorców. Indywidualnie, członkowie udzielali się także jako gospodarze, osobistości telewizyjne oraz aktorzy, a ich sukcesy i popularność jako wszechstronni artyści sprawiło, że inni koreańscy menadżerowie z przemysłu rozrywkowego zaczęli szkolić swoje grupy muzyczne w innych aspektach branży rozrywkowej.
21 grudnia 2009 roku Hangeng wytoczył proces sądowy agencji SM Entertainment o unieważnienie jego kontraktu, jednak obie strony doszły do porozumienia dopiero 27 września 2011 roku, wtedy też Hangeng przestał oficjalnie być członkiem zespołu. Kibum postawił na karierę aktorską i oficjalnie opuścił Super Junior 18 sierpnia 2015 roku. Henry, członek podgrupy Super Junior-M, odszedł z wytwórni oraz z Super Junior 30 kwietnia 2018 roku.
Zespół jest jedną z grup muzycznych z największą liczbą sprzedanych egzemplarzy albumów w Korei Południowej.
Historia 2005–2006: Projekt Super Junior Na początku 2005 roku Lee Soo-man ogłosił, że przygotowywał debiut grupy projektowej składającej się z 12 mężczyzn, którzy mieliby zadebiutować pod koniec roku. Nazwał tę grupę śpiewającą „brama do odniesienia sukcesu w Azji”, ponieważ większość członków tej grupy została wybrana ze względu na swoje wcześniejsze doświadczenia jako aktorzy, MC, modele i prowadzący radiowi przed debiutem. Heechul i Kibum byli już wtedy uznanymi aktorami, a większość pozostałych członków występowała już w telewizji i mediach. Zainspirowany koncepcją japońskiej grupy Morning Musume, Lee powiedział, że jego nowa grupa będzie również doświadczać zmian w składzie, a nowi członkowie będą co roku zastępować niektórych członków, aby utrzymać grupę stale młodą i wszechstronną.
Zanim grupa zyskała obecną nazwę, firma po prostu nazywała ich „juniorami”, jako odniesienie do młodego wieku, w którym po raz pierwszy zostali stażystami SM Entertainment. Ostatecznie zadebiutowali jako Super Junior 05 – pierwsza generacja Super Junior. Pierwszy występ zespołu przed oficjalnym debiutem odbył się na kanale Mnet 11 września 2005 roku. Oficjalnie zadebiutowali w programie muzycznym Inkigayo 6 listopada, gdzie wykonali główny singel z pierwszego albumu – piosenkę „Twins (Knock Out)”, a debiutancki album studyjny Super Junior05 ukazał się 5 grudnia 2005 roku. Album ten w pierwszym miesiącu dystrybucji sprzedał się w nakładzie kopii, co dało trzecie miejsce na koreańskiej liście przebojów.
W lutym 2006 roku Super Junior 05 rozpoczęli występy z piosenką „Miracle”, drugim singlem promocyjnym z debiutanckiego albumu. Piosenka uplasowała się na szczycie tajwańskiej listy przebojów, przyciągając uwagę zagranicznych mediów.
Po zakończeniu promocji „Miracle” SM Entertainment zaczęło wybierać nowych członków do drugiej generacji – Super Junior 06. Firma przygotowała nawet listę wybranych członków, którzy mieli ukończyć tę grupę, jednak porzuciła koncepcję rotacyjną po dodaniu trzynastego członka, Kyuhyuna, w 2006 roku. Od tego czasu grupa stała się znana jako Super Junior. Eunhyuk pośrednio wyjaśnił w programie telewizyjnym, że członkowie grupy SHINee mogli należeć do tego zespołu, ale to było brane pod uwagę, zanim Kyuhyun zakończył koncepcję rotacyjną.
Po dodaniu Kyuhyuna do grupy, Super Junior wydali singel „U” do darmowego pobrania 25 maja 2006 na ich oficjalnej stronie. W ciągu pięciu godzin od udostępnienia ilość pobrań przekroczyła 400 tys., a ostatecznie przekroczyła 1,7 miliona pobrań, powodując zawieszenie serwera. Fizyczny singel „U” z trzema utworami został wydany 7 czerwca, a ostatecznie sprzedano ponad 76 tys. sztuk w Korei Południowej. Singel stał się jednym z najpopularniejszych piosenek Korei w tym roku, zajmując pierwsze miejsca przez pięć kolejnych tygodni w dwóch najpopularniejszych programach muzycznych w kraju. Do końca roku Super Junior zdobyli ponad siedem nagród w pięciu większych ceremonii wręczenia nagród muzycznych w Korei Południowej i byli jednym z trzech zwycięzców nagrody „najlepszy debiutant” podczas 21. Golden Disk Awards.
W listopadzie 2006 powstała pierwsza podgrupa, Super Junior-K.R.Y, w której skład weszli najzdolniejsi członkowie pod względem wokalnym - Kyuhyun, Ryeowook i Yesung. Zespół wykonał swój pierwszy singel „The One I Love” (kor. 한 사람만을) 2 listopada, piosenkę przewodnią koreańskiego serialu telewizyjnego Hyena, do którego także nagrali utwór „The night Chicago died”. Piosenkę „The One I Love” wykonali w programie muzycznym Music Bank 5 listopada 2006 roku.
2007–2008: Przełom i drugi album Don’t Don W lutym 2007 roku powstała kolejna podgrupa, Super Junior-T, w której skład weszli Leeteuk, Heechul, Kangin, Shindong, Sungmin i Eunhyuk. Podgrupa wykonywała muzykę trot. Pierwszy singel grupy „Rokkugo!!!” (kor. 로꾸거!!!) ukazał się 23 lutego 2007 roku, a dwa dni później zadebiutowali w programie Inkigayo.
Drugi album studyjny Don’t Don ukazał się 20 września 2007 roku, debiutując od razu na pierwszym miejscu najważniejszych list przebojów Korei. W pierwszym tygodniu album sprzedano w liczbie 60 tys. kopii. Pod koniec roku sprzedaż albumu wzrosła do , co sprawiło, że Don’t Don stał się drugim najlepiej sprzedawanym albumem tego roku. Album odniósł także ogromny sukces na Tajwanie. 5 listopada ukazała się wersja Repackage albumu.
Super Junior za swój drugi album otrzymali szereg nagród w Korei Południowej, w tym dwie nagrody podczas 22. Golden Disk Awards.
W październiku 2007, SM Entertainment ogłosiło powstanie nowej podgrupy, Super Junior-M, która miała skupić się głównie na promocji w Chinach. Zadebiutowała w kwietniu 2008 roku w składzie Han Geng, Siwon, Donghae, Kyuhyun, Ryeowook, a także z dwoma nowymi członkami podgrupy – Henrym i Zhou Mi. Mimo że stworzenie podgrupy początkowo wywołało konflikt między fanami grupy a ich kierownictwem, Super Junior-M stali się najbardziej udaną podgrupą Super Junior, wyprzedając dwa koncerty w Hongkongu i byli grupą idoli z największą liczbą podpisanych umów w Chinach. Zdobyli liczne nagrody na chińskich festiwalach muzycznych i zdobyli uznanie krytyków po wydaniu singla „Super Girl” z ich drugiej płyty o tym samym tytule, która przyniosła im nominację do nagrody „najlepsza grupa wokalna” podczas 21. Golden Melody Awards. Czwarta podgrupa Super Junior powstała wkrótce po debiucie Super Junior-M. Podgrupa Super Junior-H składająca się z pięciu członków z Super Junior-T oraz Yesunga zadebiutowała z minialbumem Cooking? Cooking! 5 czerwca 2008 roku. W listopadzie 2008 roku Super Junior-T zadebiutowali w Japonii, we współpracy z japońskim duetem komediowym Moeyan. Ich singel , będący japońską wersją koreańskiej piosenki „Rokuko”, ukazał się 5 listopada 2008 roku i uplasował się na 14. miejscu listy Oricon Weekly Single Chart.
Pierwsza azjatycka trasa Super Junior, Super Show, rozpoczęła się 22 lutego 2008 roku w Seulu. Oprócz Seulu Super Junior wystąpili w Bangkoku, Szanghaju i Nankinie. Grupa wzięła udział w udanym dwudniowym spotkaniu z fanami w Japonii w Nippon Budōkan w Tokio, sprzedając 12 tys. biletów w kilka dni. Debiutancki japoński singel zespołu, , który uplasował się na 8 pozycji listy singli Oricon.
W sierpniu 2008 Super Junior otrzymali nagrodę MTV Asia Music Award dla ulubionego artysty Koreańskiego.
2009–2010: Zagraniczny sukces Sorry, Sorry i Bonamana Trzeci studyjny album Sorry, Sorry ukazał się 12 marca 2009 roku. Był to pierwszy album zespołu, który zadebiutował na pierwszym miejscu listy Hanteo, sprzedając się w nakładzie ponad 29 tys. egzemplarzy pierwszego dnia. Po zaledwie miesiącu premiery album stał się najlepiej sprzedającym się albumem w Korei Południowej w 2009 roku, a ostatecznie sprzedał się w liczbie ponad 250 tys. egzemplarzy w Korei Południowej. Promocja albumu rozpoczęła się 13 marca występem w Music Bank, gdzie Super Junior wykonali singel promujący - Sorry, Sorry oraz utwór Why I Like You. Dwa tygodnie później Sorry, Sorry było już numerem jeden tego programu. Singel stał się hitem, zdobył łącznie dziesięć wygranych w programach muzycznych. Album cieszył się ogromnym zainteresowaniem poza Koreą. Został numerem jeden na listach przebojów na Tajwanie, Filipinach i w Chinach. Sorry, Sorry wygrał kilka nagród podczas 24. Golden Disk Awards, w tym Disk Daesang (Record of the Year).
Po sukcesie albumu Super Junior rozpoczęli swoją drugą azjatycką trasę koncertową Super Show 2 17 lipca 2009 roku koncertem w Seulu.
Mimo że Kibum był pokazywany w reklamach i filmach promujących Super Show 2, oficjalnie nie uczestniczył w trasie koncertowej i ogłosił swoją tymczasową przerwę w aktywności zespołu, w celu kontynuowania kariery aktorskiej. W październiku 2009 roku Kangin został oskarżony o prowadzenie pod alkoholu i spowodowanie wypadku. W grudniu Han Geng złożył wniosek o rozwiązanie umowy z SM Entertainment, w którym stwierdził, że warunki jego umowy były surowe i niezgodne z prawem. 5 lipca 2010 roku Kangin rozpoczął dwuletnią obowiązkową służbę wojskową.
Super Junior wydali czwarty album studyjny Bonamana 13 maja 2010 roku. W promocji albumu udział wzięło jedynie dziesięciu członków. Główny singel z płyty został wydany cyfrowo 10 maja. Teledysk do utworu „Bonamana” w ciągu jednego dnia obejrzało 1 milion osób na YouTube. Album sprzedał się w Korei Południowej w liczbie ponad 300 tys. egzemplarzy, wyprzedając poprzednią płytę. Bonamana był notowany na szczycie tajwańskiej listy koreańsko-japońskich przebojów przez 61 tygodni, pobijając ich poprzedni rekord.
14 sierpnia Super Junior rozpoczęli swoją trzecią trasę koncertową Super Show 3. Zespół zawitał do Pekinu, Szanghaju, Bangkoku, Tajpej, Singapuru, Kuala Lumpur i Manili. Każdy z koncertów został wyprzedany.
2011–2012: Mr. Simple, światowa trasa Super Show 4 i Sexy, Free & Single W lutym 2011 roku Super Junior wydali filmową wersję 3D swojej trasy Super Show 3 3D w kinach sieci CJ CGV i Primus. Film zadebiutował na szóstej pozycji w rankingu box office i stał się najlepiej sprzedającym się filmem 3D w Korei. Po komercyjnym sukcesie trasy w Japonii grupa wydała 8 czerwca japońską wersję singla „Bonamana”, który zadebiutował na drugim miejscu na liście Oricon Daily Singles Chart, sprzedając się w liczbie ponad 59 tys. kopii w pierwszym tygodniu.
Album Mr. Simple ukazał się 2 sierpnia 2011 roku i zadebiutował na 1. miejscu listy Gaon Album Chart, z liczbą sprzedanych kopii. Album utrzymał się na pierwszej pozycji przez cztery tygodnie, a liczba sprzedanych kopii wzrosła do 441 tys. w Korei Południowej do października 2011 roku. Tytułowa piosenka Mr. Simple wygrała już pierwszego dnia comebacku grupy w programie M Countdown, ostatecznie zdobywając „Triple Crown”. We wrześniu Heechul tymczasowo opuścił zespół z powodu służby w armii. Super Junior rozpoczęli swoją pierwszą światową trasę Super Show 4 w listopadzie. Czwarty japoński singiel grupy, japońska wersja „Mr.Simple”, został wydany 7 grudnia w Japonii, jednak nadal nie został uznany jako ich oficjalny japoński debiut przez SM Entertainment.
Grupa, razem z członkami Super Junior-M – Zhou Mi i Henrym, nagrała również piosenkę „Santa U Are The One” na album 2011 Winter SM Town „The Warmest Gift”, wydany 13 grudnia 2011 roku. Dodatkowo, Donghae i Eunhyuk wydali swój wspólny CD singel Oppa, Oppa (kor. 떴다 오빠 (Oppa, Oppa)) 16 grudnia i wystąpili z tytułową piosenką w programie Music Bank tego samego dnia.