thumb|Ulica Emilii Plater przy Alejach Jerozolimskich (2026) thumb|Ulica przy ulicy Wspólnej (2026) thumb|Ulica przy ulicy Hożej (2026) Ulica Emilii Plater – ulica w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.
Opis Ulica powstała ok. 1872 w związku z rozplanowywaniem obszaru leżącego w granicach ulic: Marszałkowskiej, Koszykowej i Al. Jerozolimskich. Utworzono ją na mocy uchwały Komitetu Regulacyjnego miasta Warszawy. W 1881 podniesiono jej poziom. Zabudowana była w większości kamienicami czynszowymi autorstwa architekta A. Wayde’a. Na odcinku od ulicy Wspólnej do Nowogrodzkiej biegła między cmentarzem Świętokrzyskim i założonym w 1870 Ogrodem Pomologicznym.
Do 1914 roku praktycznie cała ulica została zabudowana. Od momentu powstania do 1916 roku ulica nosiła nazwę Leopoldyny – przyjmuje się, że od imienia żony ówczesnego prezydenta Warszawy Kaliksta Witkowskiego, chociaż nie miał on żony o imieniu Leopoldyna (był żonaty z Glicerią z Łopacińskich). Obecna nazwa, upamiętniająca Emilię Plater, została nadana w październiku 1916.
Podczas II wojny światowej zabudowa ulicy została częściowo zniszczona. W czasie powstania warszawskiego wzdłuż ulicy przebiegała linia frontu, w wyniku czego spaleniu uległa większość domów między ulicami Hożą i Wspólną oraz dwa narożniki ulicy Wilczej. Po upadku powstania Niemcy wysadzili w powietrze kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła.
Na początku XX wieku obecna ulica Emilii Plater była stosunkowo wąską ulicą łączącą ul. Koszykową z Al. Jerozolimskimi. W związku z budową Pałacu Kultury i Nauki została przedłużona w formie szerokiej alei w kierunku północnym. Nowemu odcinkowi ulicy pomiędzy Al. Jerozolimskimi i ul. Krajowej Rady Narodowej nadano nazwę ulica Emilii Plater uchwałą Rady Narodowej m.st. Warszawy z dnia 25 marca 1959.
Uchwałą z dnia 8 listopada 2012 Rada m.st. Warszawy skorygowała pierwotnie nadaną nazwę ulicy z Plater Emilii na Emilii Plater.
W północnej części ulicy znajdują się dwa przejścia dla pieszych w formie klawiatury fortepianu. Powstały w 2010 w ramach obchodów Roku Chopinowskiego. Nietypowe przejścia mają przypominać o tym, że Warszawa jest miastem, w którym przez 20 lat mieszkał i tworzył Fryderyk Chopin.
Ważniejsze obiekty Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła Kamienica Adolfa Witta ul. Emilii Plater 15 – tablica pamiątkowa Tchorka upamiętniająca rozstrzelanie przez Niemców grupy Polaków 1 sierpnia 1944 ul. Emilii Plater 17 – neobarokowy pałacyk Z. Okoniewskiego z 1900 zaprojektowany przez Juliusza Dzierżanowskiego, w okresie powojennym rezydencja ambasadora, najpierw Stanów Zjednoczonych (1948), obecnie Maroka Hotel Marriott Dworzec Centralny Złote Tarasy Złota 44 Hotel InterContinental; Sala Kongresowa Park Świętokrzyski Osiedle Emilia Biurowiec Warsaw Financial Center Blok mieszkalny Osiedla Mariańska nazywany „Igrekiem” lub „Wiatrakiem”
Obiekty nieistniejące Akwarium Jazz Club Dom Meblowy „Emilia” Cmentarz Świętokrzyski
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Eugeniusz Szwankowski: Ulice i place Warszawy, Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa 1964, s. 167.
Plater Kategoria:Śródmieście Południowe Kategoria:Śródmieście Północne