Ostry (czes. Ostrý, 1044 m n.p.m.) – szczyt w północno-wschodniej części Beskidu Morawsko-Śląskiego w Czechach.

Masyw Ostrego wznosi się w północno-wschodniej części Pasma Ropicy, oddzielając się od głównego grzbietu tego pasma tuż na północ od szczytu Kałużnego (994 m n.p.m.). Od północnego zachodu ogranicza go głęboka dolina potoku Tyra (Tyrka), natomiast od południowego wschodu dolina potoku Kopytná. Po stronie południowo-wschodniej szeroka przełęcz Pod Ostrým (735 m) oddziela go od szczytu Kykuli (811 m).

Stoki północno-wschodnie i północno-zachodnie w górnych partiach Ostrego są strome, natomiast zbocza południowe wyraźnie łagodniejsze. Oglądany od północnego wschodu szczyt Ostrego przypomina kształtną piramidę (stąd nazwa), u stóp której od wschodu tłoczą się mniejsze górki: wspomniana Kykula, Skalka (650 m), Žďár (741 m) i Malý Kozinec (650 m).

Góra w przeszłości była terenem, na którym rozwijało się szałaśnictwo. Ludomir Sawicki, prowadzący badania nad pasterstwem na Śląsku Cieszyńskim, w 1913 r. zanotował w masywie Ostrego, Na Zarębku (czes. Na Zárubku; ok. 800 m n.p.m.) szałas, w którym 7 wspólników z Koszarzysk pasło 105 owiec i 16 krów. Drugi szałas, który gospodarze z Koszarzysk mieli w przeszłości wysoko (1000 m n.p.m.) pod szczytem Ostrego, w tym czasie uznawany był już za zaginiony. Ludowe podania mówiły, że na wierzchołku Ostrego znajdowało się kiedyś jeziorko, zwane Morskim Okiem, mające jakoby podziemne połączenie z morzem. Mieszkała w nim podobno rusałka, która w księżycowe noce wabiła swym śpiewem pasterzy z okolicznych szałasów.

Obecnie góra w całości porośnięta jest lasami bukowymi, dla których ochrony utworzono rezerwat przyrody Čerňavina, obejmujący północną część szczytowych partii góry. Charakterystyczne są dla niego stare, rosochate okazy buków.

Na grzbiecie, na południowy zachód od szczytu Ostrego, na wysokości 954 m n.p.m., znajduje się niewielkie całoroczne schronisko – turistická chata Ostrý – wybudowane w 1935 r. Po likwidacji Czechosłowacji przez III Rzeszę obiekt przejął cieszyński oddział Beskidenverein. Uszkodzony pod koniec wojny budynek został gruntownie wyremontowany, a potem rozbudowany. Obecnie kieruje nim Klub Czeskich Turystów, sekcja z Trzyńca.

Spod schroniska rozciąga się panorama w kierunku Jabłonkowa i Beskidu Śląskiego. Przy dobrej widoczności widać również Małą Fatrę oraz Tatry.

Bliskość ośrodków miejskich – Trzyńca oraz Jabłonkowa – sprzyja turystyce górskiej, zarówno letniej, jak i zimowej. Do schroniska prowadzą liczne trasy biegowe dla narciarzy oraz piesze znakowane szlaki turystyczne:

z Oldrzychowic na Kałużny, z Gródka przez dolinę Tyrki na Jaworowy (Mały Jaworowy), z miejscowości Wędryni przez Chatę Kozinec. Na sam szczyt, z racji objęcia go ochroną rezerwatową, nie prowadzi żaden szlak turystyczny.

Przypisy

Kategoria:Szczyty Beskidu Morawsko-Śląskiego