thumb|Zawody jeździeckie o mistrzostwo DOK VII w Poznaniu 1929 – stolik sędziowski – gen. Aureli Serda-Teodorski 1. z prawej.

Aureli Marek Serda-Teodorski (ur. 25 kwietnia 1860 w Tarnowie, zm. 27 czerwca 1942Dokładna data i miejsce śmierci gen. Seredy-Teodorskiego są nieznane. Prawdopodobnie zmarł 1942 w Zagrzebiu. w Zagrzebiu) – generał dywizji Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Aureli Marek Serda urodził się 25 kwietnia 1860 w Tarnowie, w rodzinie Teodora (zm. 1867) i Aurelii z Kozdrańskich. Miał siostrę Irenę. Ukończył I c.k. gimnazjum w Tarnowie i zdał maturę z odznaczeniem w 1879. Studiował prawo na uniwersytetach w Wiedniu i Krakowie.

W 1881 odbył obowiązkową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii, w charakterze jednorocznego ochotnika. Na stopień porucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1882 w korpusie oficerów kawalerii. Został przydzielony w rezerwie do Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 1 w Krakowie. W 1883 został przemianowany na oficera zawodowego i wcielony do Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 3 w Łańcucie. Później przyznano mu starszeństwo w stopniu porucznika z 1 listopada 1884. Na stopień nadporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1889. W 1890 został przydzielony z macierzystego pułku do Komendy 11 Korpusu we Lwowie na stanowisko adiutanta osobistego zastępcy komendanta korpusu i generała komenderującego FML Antona von Bechtolsheim. W 1894 wrócił do pułku w Łańcucie, w którym awansował na rotmistrza 2. klasy ze starszeństwem z 1 listopada 1895. Cztery lata później awansował na rotmistrza 1. klasy z tym samym starszeństwem 1 listopada 1885. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1909. W tym samym roku został przeniesiony do Czeskiego Pułku Dragonów Nr 1 w Moście () na stanowisko komendanta 1. dywizjonu w Terezinie () (od 1910 w Moście). Na tym stanowisku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 listopada 1912.

W czasie I wojny światowej jako dowódca dywizjonu pułku dragonów walczył na terenach Polski. Pułkownik z 1914. 31 lipca 1916 otrzymał nobilitację z przydomkiem Teodorski, a dyplom dopiero 7 lutego 1917. W 1918 dowódca brygady piechoty na froncie włoskim.

Od stycznia 1919 w Wojsku Polskim. Styczeń – luty 1919 dowódca rezerw Armii Wschód w walkach o Lwów, pełniący obowiązki dowódcy Grupy Operacyjnej gen. Lucjana Żeligowskiego. 28 maja 1919 roku został przeniesiony do Armii gen. HalleraDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 71 z 28 czerwca 1919 roku, poz. 2284.. Czerwiec – wrzesień 1919 zastępca dowódcy 3 Dywizji Strzelców Polskich. Wrzesień 1919 – 1920 szef Misji Wojskowej przy rządzie Ukrainy, generał do zleceń specjalnych Naczelnego Wodza. 29 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. 1920 – marzec 1921 zastępca Generalnego Inspektora Jazdy, marzec – maj 1921 zastępca dowódcy Okręgu Generalnego „Poznań” i kierownik kursów dla wyższych dowódców.

Z dniem 1 kwietnia 1921 przeniesiony został w stan spoczynku w stopniu tytularnego generała podporucznikaDekret L. 2527 Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza z dnia 3 stycznia 1921 roku (Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 2 z 15.01.1921 r.). 31 maja 1921 Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz mianował go rzeczywistym generałem podporucznikiem z równoczesnym przyznaniem tytułu generała porucznikaDekret L. 3004 Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza z dnia 31 maja 1921 roku (Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 23 z 11.06.1921 r.). Pomimo ogłoszenia decyzji o przeniesieniu w stan spoczynku pozostawiony został w służbie czynnej na dotychczasowym stanowisku. 22 września 1922 Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz mianował go z dniem 1 września 1922 komendantem Wyższej Szkoły Wojennej w WarszawieDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 36 z 30.09.1922 r.. Zajmował się sprawami porządkowymi i gospodarczymi. O zagadnieniach naukowych decydowała kadra z armii francuskiej z pułkownikiem Louisem Faury'm na czele. 26 października 1923 zatwierdzony został w stopniu tytularnego generała dywizji ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. 21 października 1925 Prezydent RP zwolnił go ze stanowiska komendanta WSWoj.Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 110 z 23.10.1925 r., a 31 października tego roku mianował go rzeczywistym generałem dywizjiDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 117 z 15.11.1925 r..

Od 30 maja 1893 był ożeniony z Chorwatką Petronelą de Sladović (zm. 1932), z którą miał dwie córki: Beatę (ur. 1898), żonę jugosłowiańskiego generała Murkowica, Teodorę (ur. 1899), nauczycielkę muzyki oraz syna Józefa (1900–1918), aspiranta marynarki wojennej Austro-Węgier, który zginął na Adriatyku na storpedowanym okręcie „Szent Istvan”.

Po zwolnieniu z czynnej służby wyemigrował w 1936 na stałe do Jugosławii i zamieszkał w RijeceJerzy Reuter, Aureli Serda–Teodorski, Tarnowski Kurier Kulturalny.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2853 – 10 sierpnia 1922 Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych czterokrotnie (po raz pierwszy 1921Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 1936 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 35, poz. 1763)) Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka pamiątkowa „Orlęta” Krzyż Wielki Orderu Korony Rumunii Wielki Oficer Orderu Korony Jugosłowiańskiej (Jugosławia). Komandor Orderu Legii Honorowej Komandor Orderu Orła Białego (Jugosławia) Krzyż Kawalerski Orderu Korony Dębowej Order Korony Żelaznej 3. klasy z mieczami i dekoracją wojenną Krzyż Zasługi Wojskowej 3. klasy z mieczami i dekoracją wojenną Krzyż Zasługi Wojskowej 3. klasy – 1905 Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Krzyż Wojskowy Karola Krzyż za 25-letnią służbę wojskową dla oficerów – 1906 Medal Jubileuszowy Wojskowy Order Zasługi Wojskowej II klasy z mieczami (Bawaria) Krzyż Żelazny II klasy (Prusy)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Generałowie dywizji II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni odznaką pamiątkową „Orlęta” Kategoria:Oficerowie kawalerii II Rzeczypospolitej przeniesieni do korpusu generałów Kategoria:Polacy – Komandorzy Legii Honorowej Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Jubileuszowym Pamiątkowym dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Kategoria:Polacy odznaczeni niemieckim Krzyżem Żelaznym Kategoria:Polacy odznaczeni Odznaką za Służbę Wojskową (Austria) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Dębowej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Jugosłowiańskiej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Rumunii Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Orła Białego (Serbia) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Zasługi Wojskowej (Bawaria) Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Zmarli w 1943