Ў, ў (nazwa „У krótkie”) – 22. litera cyrylicy. Głównie używana w języku białoruskim, gdzie oznacza dźwięk i na ogół zastępuje zwykłe У po samogłoskach. W białoruskiej łacince literze tej odpowiada Ŭ.
Wcześniej była też częścią alfabetu uzbeckiego, gdzie odpowiadała głosce .
Obecnie używana jest także w językach dungańskim, karaczajsko-bałkarskim, mansyjskim (wogulskim), niwchijskim (giliackim), osetyjskim, jupik (syberyjskim eskimoskim) i niektórych innych.
Historia Prawdopodobnie była używana w rumuńskiej cyrylicy, skąd została zaczerpnięta w 1836 roku przez kompilatorów ukraińskiego almanachu poetyckiego Rusałka Dniestrowa (). W przedmowie dzieła napisano: przyjęliśmy serbskie џ [...] i wołoskie [rumuńskie] ў [...]. Oznaczono nią L przechodzące w []; współczesna cyrylica ukraińska najczęściej używa w tym miejscu litery В.
Po stłumieniu powstania styczniowego była używana w niektórych projektach cyrylizacji języka litewskiego oraz łotewskiego.
Wykorzystanie litery Ў do zapisu języka białoruskiego po raz pierwszy zasugerował w 1870 rokuБулыка (Bulyka). У нескладовае // Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва Беларусі. Т. 4. — С. 377..
Była również używana do zapisu języków uzbeckiego i karakałpackiego do momentu urzędowego przejścia na zapis alfabetem łacińskim.
Kodowanie
Przypisy “...приймилисмо сербскоє џ (виџу ) и волоскоє ў (аў, Erazm. Rotterd., , еў, : спѣваў, ; душеў, )...”. Markijan Szaszkewycz (1837), Rusalka Dnistrovaya (Rusałka Dniestrowa), str. V.
Kategoria:Litery cyrylickie z brewisem