mały|Chrzcielnica dedykowana Alfonsowi Welke w kościele Św. Trójcy w Kielcach Alfons Welke (ur. 1827, zm. 2 listopada 1905 w KielcachNekrolog Alfonsa Welke) – architekt, przedsiębiorca budowlany, kolekcjoner minerałów.
Życiorys Pochodził ze zubożałej szlachty ewangelickiej. W 1844 roku ukończył Gimnazjum Realne w Warszawie, a trzy lata później Szkołę Sztuk Pięknych. W trakcie praktyki budowniczej nadzorował prace przy przebudowie kościoła na cmentarzu Powązkowskim. W 1854 zdał egzaminy przed Radą Budowniczą Królestwa Polskiego i w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, uzyskując stopień architekta artysty oraz prawo prowadzenia robót budowlanych w całym Imperium Rosyjskim. W latach 1854–1857 nauczyciel akademicki.
Związany z Kielecczyzną od 1857, kiedy to objął posadę budowniczego powiatu stopnickiego. W 1864 został przeniesiony na równorzędne stanowisko w powiecie miechowskim. Po odtworzeniu guberni kieleckiej mianowany inżynierem-architektem powiatu kieleckiego. W 1869 zamieszkał w Kielcach przy ulicy Domaszowskiej. W latach 70. XIX wieku aktywny propagator ozdobnych wapieni ("marmurów") kieleckich. Zgromadzone przez niego kolekcje minerałów otrzymały medale na wystawach w Moskwie i Wiedniu. W 1876 zrezygnował z posady urzędniczej i wspólnie z Józefem Cocellim i Augustem Rephanem zawiązał istniejącą do dziś spółkę „Przedsiębiorstwo Kopalń Marmurów Kieleckich” (obecnie pod firmą Świętokrzyskie Kopalnie Surowców Mineralnych S.A.). Przez 16 lat pełnił funkcję prezesa jej zarządu, po czym wrócił do służby rządowej. W okresie od 1892 do 1895 budowniczy miasta Kielce. Członek dozoru ewangelickiego, od 1876 w zarządzie straży ogniowej.
Żonaty z Amelią z Siwickich, z którą miał sześcioro dzieci. Zmarł 2 listopada 1905 r. w Kielcach, pochowany na Cmentarzu Starym.
Zrealizowane projekty i wykonywane prace Szpital Św. Trójcy w Piotrkowie Trybunalskim – 1852 cmentarz żydowski w Bodzentynie – 1867 rozbudowa kościoła parafialnego w Brzezinach – 1870 udział w przebudowie gmachu szpitala św. Aleksandra – 1871 udział w przebudowie budynku poczty głównej – 1874 łaźnia miejska (budynek przy ulicy Piotrkowskiej 39) – 1875 przedłużenie ulicy Konstantego (Sienkiewicza) – ok. 1892 rzeźnia miejska (nieistniejący już budynek przy ulicy Zagórskiej) – 1900
Przypisy
Bibliografia Szczepański J., Architekci i budowniczowie, Warszawa-Kraków 1990
Kategoria:Architekci Królestwa Kongresowego Kategoria:Urodzeni w 1827 Kategoria:Zmarli w 1911 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Starym w Kielcach