thumb|right|300px|Koło Segnera: A - dopływ wody, B - pionowy zbiornik wody, C - wirnik z dyszami, D - wirnik (widok "z góry"), E - zagłębienie w podłożu, F - przekładnia pasowa, G - napędzane urządzenie
Koło Segnera lub młynek Segnera – rodzaj reakcyjnej turbiny wodnej wynaleziony przez Johanna Andreasa von Segner w XVIII wieku.
Woda dostarczana jest na pewnej wysokości do pionowo umieszczonego naczynia w kształcie walca. U dołu wirnika znajduje się układ dwóch lub więcej odpowiednio zakrzywionych rurek zakończonych dyszami, przez które wypływa pod ciśnieniem woda wywołując w ten sposób moment obrotowy a tym samym ruch wirnika. Użyteczny moment obrotowy odbierany jest zazwyczaj z górnej części wirnika poprzez odpowiednią przekładnię pasową lub zębatą.
Pierwszy znany opis tego typu turbiny, w postaci mogącej się obracać kuli z czterema wypływami wygiętymi w tę samą stronę, podał już w III w. p.n.e. grecki pisarz i mechanik Filon z Bizancjum. Pomysł ten przez blisko 2 tysiące następnych lat był w zapomnieniu. Johann Andreas von Segner zbudował swój „młynek” w roku 1753 w Nörten koło Getyngi. Zastosował go do napędu młyna do nasion oleistych.
Współcześnie zasada działania koła Segnera jest wykorzystywana w zraszaczach trawników. Przypisy
Kategoria:Turbiny wodne