62 Suzdalski pułk piechoty (ros. 62-й пехотный Суздальский Генералиссимуса князя Суворова полк) – oddział piechoty okresu Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka Sformowany 25 czerwca 1700 roku za panowania Piotra I Wielkiego, rozformowany w 1918.
Dyslokacja w 1914 roku: Osada Hornostaje oddalona około 1,5 km od stacji kolejowej Mońki wyposażonej w rampy za i wyładowcze (zapasowe) dla stacjonujących wojsk m.in. w Twierdzy Osowiec (10 km) oraz dla skoszarowanych wojsk w Downarach (oddalonych ok. 6 km). Żołnierze pułku na kołnierzu szynela nosili niebieskie patki.
W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy). W sumie pułk liczył około 4000 żołnierzy.
Podporządkowanie Lipiec 1914: 6 Korpus Armijny – Łomża 16 Dywizja Piechoty – Białystok 1 Brygada Piechoty – Białystok 62 Suzdalski pułk piechoty – Hornostaje-Osada
Przypisy
Bibliografia
Raspisanije suchoputnych wojsk 1836 – 1914, Petersburg 1914. Wiesław Caban, Służba rekrutów Królestwa Polskiego w armii carskiej w latach 1831–1873, Warszawa 2001, . A. A. Kersnowski, Istorija russkoj armii, Moskwa 1994.
Kategoria:Pułki piechoty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Hornostaje-Osada Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty utworzone w 1700 Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918