Eliasz Chaim Majzel (ur. 1821 w Gródku, zm. 1 maja 1912 w Łodzi)Kempa A., Szukalak M, Żydzi dawnej Łodzi. Słownik biograficzny, t. 1, Łódź 2001, ss. 103–104. – polski rabin, od 1873Łódź; społeczność żydowska przed 1989. do śmierci naczelny rabin ŁodziRabbis, Cantors and Beit Din in Lodz..
Życiorys Urodził się w Gródku na Wileńszczyźnie. Był prawnukiem gaona Arona Szmula Kajdamowera i wnukiem po kądzieli gaona Eliezera Grajwera. Nauki pobierał w Kownie i Wołoszczynie. W wieku 17 lat został rabinem i objął urząd w rodzinnej miejscowości. Następnie, w latach 1864–1867, był rabinem w Prużanie, a w latach 1867–1873 w Łomży. W 1873 został wybrany na naczelnego rabina Łodzi.
Był najdłużej pełniącym swoją funkcję rabinem w Łodzi. Za jego czasów nastąpiła rozbudowa gminnych synagog i znaczny rozwój szkolnictwa żydowskiego. Znany był z dbałości o odpowiedni poziom wykształcenia podległych sobie rabinów, a także z niezwykłej dobroczynności i działalności charytatywnejŁódź żydowska.. Między innymi razem z przedstawicielami Kościoła katolickiego organizował darmowe kuchnie dla biedoty obu wyznań. Potrafił łagodzić spory pomiędzy ortodoksami i chasydami a żydami postępowymi. Cieszył się ogromną popularnością wśród łódzkiej społeczności żydowskiej. Doprowadził także do powstania szpitala żydowskiego (obecnie Szpital Kliniczny im. dr. S. Sterlinga).
thumb|Grób Eliasza Chaima Majzela Został pochowany na nowym cmentarzu żydowskim przy ulicy Brackiej w ŁodziKirkuty – Łódź.. Co roku w jorcajt rabina do jego grobu pielgrzymują liczni Żydzi z całego świata.
Od 2017 roku jest patronem ulicy w Łodzi, wcześniej patronką ulicy była Zula Pacanowska.
Zobacz też Ohel we Wrocławiu − grób Miny Ciry Majzel, żony rabina Majzla
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Łodzią (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Naczelni rabini Łodzi Kategoria:Pochowani na nowym cmentarzu żydowskim w Łodzi Kategoria:Urodzeni w 1821 Kategoria:Zmarli w 1912