thumb|Przypuszczalne rozmieszczenie starożytnych ludów na Sycylii przed obcą kolonizacją Trinakria (gr. Τρινακρία) – jedna z nazw Sycylii używana w starożytnościPoza tym Sikania i Sikelia (Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z, dz. cyt., s. 712)..
Utożsamiana z nazwą Trynakii (Θρινακίη) – wyspy boga słońca, Heliosa, na którą zawędrował Odyseusz ze swoimi towarzyszamiHomer: Odyseja, Pieśń XII.; według jednego z autorów antycznych (Apollonios z Rodos) w swej podróży mijali ją także ArgonauciArgonautyki IV, 965nn..
Wywodzoną od gr. θρἶναξ (trójząb) Homerową Trynakię identyfikował z lądem Sycylii już Tukidydes. Nazwa ta wkrótce miała ulec przekształceniu w Trinakrię – od τρείς ἂκραι, co miałoby się odnosić do trzech sycylijskich przylądków: Peloro, Passero i Lilibelo (zarys Sycylii geometrycznie jest wpisany w trójkąt)Der Kleine Pauly, dz. cyt., kol. 789, 37-43. lub byłoby pochodną od liczby trzech plemion (Elymowie, Sykanowie, Sykulowie) zamieszkujących wyspę przed grecką kolonizacjąWielka Historia Świata. T. 9. Poznań: Polskie Media AmerCom, 2005, s. 227..
Nawiązaniem do kształtu wyspy może być triskelion (gr. τρισκελής triskeles), jako miejscowe godło znane z ceramiki i monet od czasów antycznych (co najmniej od VI w. p.n.e.)«Triscele» w Enciclopedia dell’arte antica, classica e orientale. T. 6. Roma: Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1965..
Przygoda załogi Odyseusza, którą starożytni lokalizowali pod Mylae, według współczesnych ustaleń wydarzyła się w zatoce TaorminyDer Kleine Pauly, dz. cyt., kol. 789, 43-46., lepiej odpowiadającej uwarunkowaniom Homerowego opisuErnle Bradford: Wędrówki z Homerem. Warszawa: Iskry, 1967, s. 165-167, 169, 176..
Przypisy
Bibliografia Der Kleine Pauly. Lexikon der Antike. T. 5. München: Deutscher Taschenbuchverlag, 1979, kol. 789 Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z (pod red. Z. Piszczka). Warszawa: PWN, 1983, s. 712-713
Kategoria:Sycylia Kategoria:Geografia historyczna starożytności