Powiat zdołbunowski (do 31 grudnia 1924 jako powiat ostrogski z siedzibą w Ostrogu.) – jeden z 11 powiatów województwa wołyńskiego II Rzeczypospolitej.
Jego siedzibą było miasto Zdołbunów. W skład powiatu wchodziło 6 gmin wiejskich, 2 miejskie, 129 gromad wiejskich (sołectw) i 2 miasta.
Dane Powiat zdołbunowski zajmował południowo-wschodnią część województwa wołyńskiego i graniczył: od zachodu z powiatem dubieńskim, od północy z powiatem rówieńskim, od wschodu wzdłuż granicy z ZSRR oraz od południa z powiatem krzemienieckim.
Powierzchnia powiatu wynosiła 1.309 km² z ludnością 118,3 tys. (według spisu z 1931 r.), a więc dawała wskaźnik gęstości zamieszkania 88 na 1 km².
Powiat w większości zamieszkany był przez ludność ukraińską liczącą 81,8 tys. osób (69,1%). Drugą narodowością pod względem liczebności byli tam Polacy w liczbie 17,9 tys. osób (15,1%), reszta to Żydzi i inne niewielkie grupy narodowościowe.
Według drugiego powszechnego spisu ludności z 1931 roku powiat liczył 118 334 mieszkańców, 17 901 było rzymskokatolickiego wyznania, 198 – unickiego, 86 750 – prawosławnego wyznania, 631 – augsburskiego, 122 – reformowanego, 3 – unijne ewangelickie, 308 osób podało wyznanie ewangelickie bez bliższego określenia, 1438 – inne chrześcijańskie, 10 850 – mojżeszowe, 11 – inne niechrześcijańskie, 109 osób nie podało przynależności konfesyjnej.
Gminy gmina BuderażDo końca 1924 roku w powiecie dubieńskim (). gmina Chorów gmina Mizocz gmina Nowomalin (siedziba: Międzyrzecz) gmina Ostróg (miejska) gmina Sijańce gmina ZdołbicaDo końca 1924 roku w powiecie rówieńskim (). gmina Zdołbunów (miejska)
Miasta Ostróg Zdołbunów
Starostowie Jan Płachta (1929) Władysław Wiewiórkowski
Zobacz też podział administracyjny II RP województwo wołyńskie (II Rzeczpospolita)
Przypisy
Z