38 Tobolski pułk piechoty (ros. 38-й пехотный Тобольский полк) – oddział piechoty okresu Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka Sformowany 6 grudnia 1703 za panowania cara Piotra I Wielkiego. Nosił nazwę Tobolski pp (1811–1857). Żołnierze pułku na kołnierzu szynela nosili niebieskie patki.
Pułk wziął udział w działaniach zbrojnych epoki napoleońskiej, a także w działaniach zbrojnych okresu I wojny światowej. W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy). W sumie pułk liczył około 4000 żołnierzy. W lipcu 1914, na bazie zalążków wydzielonych z pułku, w ramach 2 fali mobilizacyjnej, sformowany został rezerwowy 242 pułk piechoty. 38 pułk piechoty rozformowany został w 1918.
Podporządkowanie
Lipiec 1914: 5 Korpus Armijny – Woroneż 10 Dywizja Piechoty – Niżny Nowogród 1 Brygada Piechoty – Niżny Nowogród 38 Tobolski pułk piechoty – Niżny Nowogród
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki piechoty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Wojsko w Niżnym Nowogrodzie Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty utworzone w 1703 Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918