Franciszek Tomasz Niżałowski (ur. 18 września 1859 we Lwowie, zm. 9 sierpnia 1937 tamże) – doktor prawa, generał audytor cesarskiej i królewskiej Armii, generał dywizji Wojska Polskiego, prezes Najwyższego Sądu Wojskowego.
Życiorys thumb|Grobowiec rodziny Kozaków, w którym pochowano gen. Franciszka Niżałowskiego Szkołę średnią ukończył we Lwowie. Następnie w 1881 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. 9 stycznia 1879 rozpoczął ochotniczą, jednoroczną służbę wojskową w 30 Pułku Piechoty Cesarskiej i Królewskiej Armii we Lwowie. W 1880 został podporucznikiem rezerwy. 13 marca 1882, po zakończeniu studiów, rozpoczął służbę zawodową w C. i K. Armii jako praktykant audytoriatu. Służył kolejno w Temesvár, audytor w 13 Pułku Piechoty w Krakowie (1887-1891), potem w Peczu na Węgrzech. W 1893 został audytorem sztabowym. W kwietniu 1902 został referentem do spraw sprawiedliwości w Dowództwie XIV Korpusu w Innsbrucku. W 1911 został referentem w Najwyższym Sądzie Wojskowym w Wiedniu. 1 lipca 1914 mianowany został prezydentem senatu Najwyższego Sądu Obrony Krajowej. Pozostawał na tym stanowisku do 13 grudnia 1918 ciesząc się uznaniem władz, czego wyrazem były pochwały cesarskie.
16 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. W styczniu 1919 otrzymał przydział służbowy do Departamentu Wojskowo-Prawnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. 1 marca 1919 został mianowany I prezydentem Najwyższego Sądu Wojskowego. Pozostawał na tym stanowisku do 1 kwietnia 1921, kiedy to został przeniesiony w stan spoczynkuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 2 z 15.01.1921 r.. 8 kwietnia 1919 rozkazem 1443 został mianowany przewodniczącym Komisji Kwalifikacyjnej Korpusu Sądowego Wojska PolskiegoDziennik Rozkazów Wojskowych, 1919, R. 2, nr 44, s. 1069.. Osiadł w Warszawie, potem we Lwowie. Tam zmarł i został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.
Awanse W Cesarskiej i Królewskiej Armii: podporucznik (Leutnant) - 1880 porucznik audytor (Oberleutnantauditor) – 1883 kapitan audytor II klasy (Hauptmannauditor 1 Klasse) – 1885 kapitan audytor I klasy (Hauptmannauditor 2 Klasse) – 1887 major audytor (Majorauditor) – 1895 podpułkownik audytor (Oberstleutnant-Auditor) – 1 listopada 1901 pułkownik audytor (Oberstauditor) - 1907 generał audytor (General-Auditor) - 1 listopada 1911
Do Wojska Polskiego przyjęty został w stopniu generała podporucznika z prawem do używania tytułu generała porucznika. 1 kwietnia 1921 przeniesiony został w stan spoczynku w stopniu rzeczywistego generała porucznikaDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 8 z 26.02.1921 r.. 26 października 1923 Prezydent RP zatwierdził go w stopniu generała dywizji ze starszeństwem z 1 czerwca 1919.
Ordery i odznaczenia Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości (Polska) Komandor Orderu Franciszka Józefa z dekoracją wojenną (Austro-Węgry, 1916)Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie. Wiedeń: 1818, s. 167 Order Korony Żelaznej III klasy Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Krzyż Jubileuszowy Wojskowy
Przypisy
Bibliografia
Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione. Henryk P. Kosk, Generalicja polska, t. 2, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001.
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Generałowie dywizji II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Oficerowie audytorzy II Rzeczypospolitej przeniesieni do korpusu generałów Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Polacy – generałowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Prezesi Najwyższego Sądu Wojskowego Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1937