right|thumb|Klasztor NMP Syryjskiego Kościoła Prawosławnego right|thumb|Podział prowincji na dystrykty i poddystrykty right|thumb|Pole naftowe w Rumailan right|thumb|Kanał nawadniający Al-Hasaka () – jedna z 14 jednostek administracyjnych pierwszego rzędu (muhafaza) w Syrii. Jest położona w północno-wschodniej części kraju. Graniczy od wschodu z państwem Irak, od północy z Turcją, a od południa i zachodu z muhafazami Dajr az-Zaur i Ar-Rakka.
W prowincji znajduje się 1717 wiosek (w tym: 1161 arabskich, 453 kurdyjskich, 98 asyryjskich, 53 mieszanych)National Association of Arab Youth, 2012. Arab East Centre, London, 2012. Study of the demographic composition of al-Hasakah Governorate (in Arabic). Accessed on 26 December 2014..
Przez prowincję na długości 440 km przepływa rzeka Chabur, dopływ Eufratu.
Gospodarka W 2007 roku w rolnictwie było 417 494 ha powierzchni nawadnianych i 792 503 ha deszczowanych. Powierzchnia uprawna w prowincji Al-Hasaka stanowi 29% ziemi uprawnej w Syrii. W rolnictwie są uprawiane: pszenica, bawełna, warzywa, rośliny strączkowe i owoce. Jest hodowla zwierząt oraz produkcja wełny, nabiału i innych produktów pochodzenia zwierzęcego. Prowincja posiada bogate zasoby wodne, stanowiące 52% syryjskich zasobów wodnych. Wydobywa się większość krajowych zasobów ropy naftowej, gazu i siarki.
Ludność Na terenie muhafazy Al-Hasaka jest 595 wiosek (w tym: 501 arabskich, 57 kurdyjskich, 28 asyryjskich, 9 mieszanych arabsko-kurdyjskich).
+ Ludność muhafazy Al-Hasaka Rok Ludność Rok Ludność Rok Ludność 1931 44 153 1940 126 508 1960 351 661 1933 64 886 1942 136 107 1970 468 506 1935 94 596 1943 146 001 1981 669 756 1937 98 144 1946 151 137 2004 1 275 118 1938 103 514 1950 159 300 2011 1 512 000 1939 106 052 1953 232 104
Podział administracyjny Prowincja jest podzielona na cztery dystrykty (jednostki administracyjne drugiego rzędu), które dzielą się na poddystrykty (jednostki administracyjne trzeciego rzędu).
Al-Hasaka (7 poddystryktów) Bir al-Hulw al-Wardijja Al-Haul Al-Hasaka Tasll Tamr Al-Arisza Asz-Szaddada Markada Al-Malikijja (3 poddystrykty) Al-Malikijja Al-Jarubijja Al-Dżawadijja Al-Kamiszli (4 poddystrykty) Al-Kahtanijja Tall Hamis Al-Kamiszli Amuda Ras al-Ajn (2 poddystrykty) Ras al-Ajn Ad-Dirbasijja
Gubernatorzy prowincji Subhi Ahmed Harb (do 3 lutego 2001) Aram Saliba (od 3 lutego 2001) Ali bin Mualla Ahmed (do 30 marca 2002) Salim Ali Kaboul (30 marca 2002 – 4 października 2004) Muhammad Nammour (od 4 października 2004) Muhammad Nimour al-Nimour Ibn Qaddour (do 10 lutego 2009) Muadha Salloum (od 10 lutego 2009) Khader Abdel Wahab Ali Al Hussein (od 11 lipca 2012) Muhammad Zaal Al-Ali (25 marca 2013 – 15 października 2016) Jay Sawadah Al-Hamoud Al-Mousa (15 października 2016 – 30 maja 2020) Ghassan Halim Khalil (30 maja 2020 – 20 lipca 2022) Louay Siyouh (od 20 lipca 2022)
Kurdowie Na początku XX wieku w Imperium Osmańskim prowadzono czystki etniczne na ludności chrześcijańskiej ormiańskiej i asyryjskiej. Wielu Asyryjczyków uciekło do Syrii podczas ludobójstwa i osiedliło się głównie w rejonie Dżaziry. Podczas I wojny światowej i w latach późniejszych tysiące Asyryjczyków uciekło ze swoich domów w Anatolii po masakrach. Następnie masowo uciekali Kurdowie ze swoich domów w Turcji z powodu konfliktu z władzami kemalistowskimi i osiedliły się w Syrii, gdzie władze Mandatu Francuskiego przyznały im obywatelstwo. W latach dwudziestych XX wieku w prowincji Dżazira osiedliło się ok. 20 000 Kurdów. Od 1926 roku po upadku rebelii szejka Saida przeciwko władzom tureckim, 25 000 Kurdów uciekło z Turcji do prowincji Dżazira, gdzie otrzymały obywatelstwo od francuskich władz mandatowych.
Przed 1927 rokiem było 45 wiosek kurdyjskich, a 1929 roku przybyła nowa fala uchodźców, gdyż władze mandatowe zachęcały Kurdów do osiedlania się w Syrii. W 1939 roku było już od 700 do 800 wiosek kurdyjskich. Władze francuskie organizowały osiedlanie uchodźców. Jeden z najważniejszych z tych planów został zrealizowany w Górnej Dżazirze w północno-wschodniej Syrii, gdzie Francuzi budowali nowe miasta i wsie z zamiarem zakwaterowania uchodźców uważanych za „przyjaznych”. Zachęciło to prześladowane mniejszości narodowe z Turcji, do opuszczenia swoich domów i majątku przodków, mogły znaleźć schronienie i odbudować swoje życie w względnym bezpieczeństwie w sąsiedniej Syrii. W rezultacie obszary przygraniczne w prowincji Al-Hasakah zaczęły mieć większość kurdyjską, podczas gdy Arabowie pozostali większością na równinach rzecznych i gdzie indziej.
Przypisy
Kategoria:Muhafazy w Syrii