Front Białoruski () – związek operacyjno-strategiczny Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na zachodnim terytorium ZSRR, działający podczas wojny z Niemcami w czasie II wojny światowej.
Formowanie i walki Utworzony 20 października 1943 z przemianowania Frontu Centralnego. Front rozwinął się na linii: dolny bieg rzeki Soż, Homel, Łojew, Czarnobyl, Tieremce. Walczył przeciw Grupie Armii „Środek”. Przeprowadził operację homelsko-rzeczycką (10–30 listopada 1943), w wyniku której osiągnął linię: Mozyrz, Żłobin, Bychów, Czausy. 14 stycznia 1944 wyzwolił Mozyrz i Kalinkowicze. 17 lutego 1944 przemianowany na 1 Front Białoruski.
Dowództwo frontu Dowódca: gen. armii Konstanty Rokossowski.
Szef sztabu: gen. płk Michaił Malinin
Struktura organizacyjna Początkowy skład: 3 Armia, 48 Armia, 50 Armia, 61 Armia, 65 Armia, 16 Armia Lotnicza.
Przypisy
Bibliografia Mała Encyklopedia Wojskowa t. 1 wyd.: MON 1967.
Kategoria:Front Białoruski (1943–1944) Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1943 Kategoria:Radzieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1944